.
.
.

پایان غم‌انگیز مردی که ایده ساخت بزرگترین هواپیمای شوروی را به استالین داد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

یک روزنامه‌نگار دوران اتحاد جماهیر شوروی به نام «میخاییل کولتسوو» در سال 1932 ایده بلندپروازانه ساخت بزرگترین هواپیمای جهان را مطرح کرد. او در یکی از مقالاتش از نهادهای شوروی برای این کار دعوت کرد و اینگونه الهام‌بخش پروژه‌ای بزرگ شد که توجه ژوزف استالین، رهبر شوروی را به خود جلب کرد.

رهبر شوروی در راستای برنامه‌های تبلیغاتی و پروپاگاندا با انجام این پروژه موافقت کرد. این هواپیما که در آن زمان ابعادی شگفت‌انگیز داشت و به چندین موتور پیشرفته مجهز بود، می‌توانست بخشی از ماشین تبلیغاتی استالین باشد. گفته شده بود که این هواپیما می‌تواند یک چاپخانه و لابراتوار در خود داشته باشد که در هر ساعت 10 هزار ورق اعلامیه چاپ کند. خود این هواپیما نیز می‌توانست این اعلامیه‌ها را که تصویر استالین روی آنها نقش بسته بود، روی شهرهای مختلف بریزد.

میخاییل کولتسوو روزنامه نگار
میخاییل کولتسوو روزنامه نگار

همچنین تصمیم گرفته شد این هواپیما که نام فنی «توپولوف ای ان تی 20» را گرفته بود، به نام «ماکسیم گورکی» نویسنده مارکسیست روس، نامیده شود. گورکی در زمان آغاز پروژه ساخت این هواپیما 65 سال سن داشت.

توپولوف ای ان تی 20 در زمان خود و در دهه 30 میلادی، بزرگترین هواپیمای جهان بود. این هواپیما 33 متر طول داشت و فاصله بین دو بالش 63 متر بود. این فاصله 15 متر بیشتر از فاصله دو بال «دورنير دو إكس»، بزرگترین هواپیمای آلمان‌ها، بود. توپولوف ای ان تی 20 حدود 30 تن وزن داشت و 8 موتور از نوع M-34FRN با قدرت 900 اسب بخار روی آن سوار شده بود که حداکثر سرعتش را به 220 کیلومتر در ساعت می‌رساند.

ژوزف استالین
ژوزف استالین

امکانات رفاهی بخش مهمی از این هواپیما بود و در آن زمان چنین امکاناتی بی‌سابقه بود. توپولوف ای ان تی 20 با مساحت فضای داخلی حدود 100 متر مربع، می‌توانست 48 مسافر را در خود جای دهد. اتاقک‌هایی مجهز به میز و صندلی و پنجره‌های پرده‌دار نیز در این هواپیما ساخته شد و کتابخانه و آشپزخانه کوچکی نیز در آن جای داده شد.

با همه این امکانات عمر توپولوف ای ان تی 20 چندان طولانی نبود و در 18 می 1935 در آسمان موسکو دچار حادثه شد و همه 38 مسافر و 11 خدمه آن جان باختند.

در آن روز که جشنی در موسکو در حال برگزاری بود، توپولوف ای ان تی 20 به همراه دو هواپیمای جنگی از نوع R-5 و I-5 در آسمان به پرواز در آمدند. این دو جنگنده از آن جهت توپولوف را همراهی می‌کردند تا بینندگان با مقایسه حجم آنها با توپولوف، حجم غول‌پیکر دستاورد جدید شوروی را متوجه شوند.

«نیکولای بلاگین» خلبان جنگنده I-5 که قصد داشت حاضران، از جمله عکاسان و خبرنگاران را با انجام حرکات نمایشی به وجود آورد، ناگهان به بال توپولوف برخورد کرد و تعادل آن را برهم زد. 15 ثانیه بعد عمر توپولوف ای ان تی 20 به سر رسید و سقوط کرد و همه سرنشینان آن کشته شدند.

با این حال شوروی کار روی این پروژه را ادامه داد و نوع دیگری از توپولوف ای ان تی 20 را ساخت، اما آن هواپیما هم در دسامبر 1942 در ازبکستان سقوط کرد. هواپیمای دوم تنها 272 ساعت پرواز کرده بود و در پی سقوطش 36 نفر کشته شدند.

پس از دومین حادثه، شوروی کار روی پروژه توپولوف ای ان تی 20 را متوقف کرد. بعدها استالین اعتمادش به میخاییل کولتسوو را از دست داد. کولتسوو بعدها به توطئه علیه اتحاد جماهیر شوروی متهم و در 2 فوریه 1940 تیرباران شد.