.
.
.

تصویری..10 زنی که صحنه مردسالاری در قدرت را تغییر دادند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

مردها معمولا در تصدی پست‌های عالی به ویژه در سیاست بیشتر از زنان نقش داشته‌اند به همین دلیل نوعی مردسالاری در صحنه‎های قدرت همیشه بارز بوده است تا جایی که اکثر رؤسای جمهور و رهبران جهان را مردان تشکیل می دهند. اما در این زنانی قوی و آهنین هم وجود دارند که توانستند در مهمترین کشورها مردان را از قدرت پایین بکشند و خود تصدی امور کشور را به دست بگیرند.
به مناسبت روز جهانی زن، ما با 10 زن قوی که توانستند صحنه مردسالاری قدرت را تغییر دهند و قدرت کشورهایشان را به دست بگیرند را برای خوانندگان معرفی کنیم.

هیلی تورنینگ شمیدت، نخست وزیر سابق دانمارک

سیاستمدار دانمارکی، متولد 14 دسامبر 1966، نخست وزیر دانمارک از اکتبر 2011 تا 2015، رهبر حزب سوسیال دموکرات از سال 2005 بود.
او از سال 1999 تا 2004 به عنوان نماینده دانمارک در پارلمان اتحادیه اروپا خدمت کرده است و در سال 2005 به عنوان رهبر جدید حزب سوسیال دموکرات انتخاب شد و پس از پیروزی در انتخابات سال 2011 با موافقت مارگارت دوم، ملکه دانمارک به پست نخست وزیر رسید.
تریپینگ اشمیت دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه کپنهاگ و کارشناسی ارشد مطالعات اروپایی از کالج اروپایی در لهستان.

ديلما روسيف، رئيس جمهوری برزیل

دیلما در سال 2005 به عنوان اولین بار به عنوان وزیر مشاور رئیس جمهوری از سوی لولاداسیلوا رئیس جمهوری برزیل تعیین شد و سپس در سال 2010 خود را برای کاندای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد. او در انتخابات با کسب 58% از آراء برزیلی ها توانست به پست ریاست جمهوری برسد.

او برای تشکیل انجمن اصلاحات سیاسی در کشور خواستار اجرای رفراندم شد.

ایلن جونسون سيرليو رئیس جمهوری لیبیریا

إيلين جونسون
إيلين جونسون

ایلن جانسون-سرلیف، رئیس جمهوری لیبریا، در سال 2011 جایزه صلح نوبل را با همزمان با لیما گاباوی، هموطن خود و توکل کرمان، فعال حقوق بشر یمن، به دلیل مبارزه مسالمت‌آمیز در راه دفاع از حقوق زنان و نقش مهمی که برای ایجاد صلح ایفا کرده بود به وی تعلق گرفت. ایلین اولین زنی بود که در سن 72 سالگی در یک انتخابات آزاد در قاره آفریقا به پست ریاست جمهوری رسید.

دالی گریباوسکی ملقب به زن آهنین رئیس جمهوری لیتوانی

دالي
دالي

دالیا گریباوسکی، برای اولین بار در تاریخ کشور خود برای دو دوره متوالی به عنوان رئیس جمهوری انتخاب شد.
او پیش از آنکه رئیس جمهور شود از سال 2004 تا 2009 به عنوان کمیسیر عالی اتحادیه اروپا در امور برنامه ریزی مالی و بودجه منصوب شده بود . در کشورش، دالیا به نام بانوی آهن شناخته می شود .

ارنا سولبرگ

نخست وزیر فعلی نروژ است و از سال 2004 رهبری حزب محافظه کار را بر عهده دارد.
او از سال 1989 به عنوان عضو پارلمان نروژ خدمت کرده است و از سال 2001 تا 2005 به عنوان وزیر دولت محلی و توسعه منطقه ای حکومت ماگنه بونچویک دوم بوده است.
او به خاطر موضع سختگیرانه اش درباره مهاجران و دادن پناهندگی به خارجیان شناخته شده است

انجيلا ميركل

نآگِلا مِرکِل سیاست‌مدار آلمانی، دبیرکل اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان و از 22 نوامبر 2005 هشتمین صدراعظم و صدراعظم کنونی و نخستین بانوی صدراعظم در تاریخ آلمان است او قدرتمندترین زن جهان است.

جاسیندا کیت لورل آردِرْن نخست وزیر نيوزيلند

جاسیندا کیت لورل آردِرْن متولد 26 ژوئیهٔ 1980 سیاستمدار نیوزیلندی است که از 1 اوت 2017 رهبر حزب کارگر و رهبر اپوزیسیون در نیوزیلند بوده‌است. اولین بار در انتخابات سراسری 2008 به عنوان نماینده‌ای فهرستی وارد پارلمان شد نماینده‌ای که شخصاً در حوزهٔ انتخابیه‌اش پیروز نشده ولی بر اساس فهرست حزب وارد پارلمان شده‌است). او از 8 مارس 2017 نمایندگی حوزهٔ انتخابیه مونت آلبرت در پارلمان را بر عهده دارد.
در 19 اکتبر 2017 حزب کارگر نیوزیلند با حزب نخست، نیوزیلند متحد شد تا دولت ائتلافی تشکیل دهد و حزب سبزهای نیوزیلند هم از آن حمایت کرد. در روز 20 اکتبر آردرن، اعلام کرد که عنوان نخست وزیری را می‌پذیرد. جاسیندا آردرن جوان‌ترین نخست‌وزیر این کشور از سال 1856 خواهد بود.

تيريزا مای نخست وزیر بریتانیا

ترزا مری می متولد 1 اکتبر 1956 در ایست‌بورن شهرستان ساسکس کشور انگلستان در بریتانیا نخست‌وزیر بریتانیا و رهبر حزب محافظه‌کار بریتانیا است که از سال 1997 نماینده مجلس عوام از میدنهد بوده‌است.
او در کابینه در سایه ویلیام هیگ، یین دانکن اسمیت، مایکل هوآرد و دیوید کامرون در مناصب مختلفی از جمله وزیر سایه کار و بازنشستگی، و رهبر در سایه مجلس عوام فعالیت کرد.

و از سال 1999 در کابینه سایه مایکل هاوارد و تا پیش از قدرت‌گیری حزب محافظه‌کار، به عنوان وزیر امور آموزش و کار بوده‌است. در دوره نخست وزیری تونی بلر از حزب رقیب کارگر، برای بیش از ده سال او در پست‌های مختلف در کابینه سایه ماند، که بخش عمده‌ای از آن به عنوان وزیر امور زنان و برابری بود.
با رسیدن دیوید کامرون به نخست‌وزیری بریتانیا در سال 2010، می به عنوان وزیر کشور بریتانیا و وزیر زنان و برابری‌ها برگزیده شد. در سال 2012 سمت وزیر زنان و برابری‌ها را به ماریا میلر واگذار کرد و تا ماه ژوئیه 2016 وزیر کشور بریتانیا باقی ماند. همین حفظ پست، او را در موقعیتی ویژه قرار داد، چرا که در پنجاه سال گذشته هیج کس ۶ سال پیاپی در این پست کلیدی نبوده‌است.
ترزا می پس از استعفای دیوید کامرون در پی رأی مردم این کشور مبنی بر خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا جانشین وی شد. او دومین نخست وزیر زن بریتانیا پس از مارگارت تاچر است. البته برخلاف تاچر، او بدون پیروزی در انتخابات زمام امور را به دست گرفت.

آلنیکا براتوسک نخست وزیر اسلونی

الينكا
الينكا

آلنکا براتوسِک در سال 2013 با کسب 55 رای موافق و 33 رای مخالف به عنوان نخست وزیر جدید این کشور برگزید. آلنکا براتوسِک، که به عنوان اولین نخست وزیر زن اسلوونی بود که این پست را در اختیار دارد.
به این ترتیب یانز یانسا نخست وزیر دولت محافظه کار اسلونی جای خود را به خانم براتوسِک، کارشناس امور مالی با گرایش چپ میانه داد.

کریستینا الیزابت فرناندز

كريستينا
كريستينا

متولد 19 فوریه 1953 که بیش‌تر با نام همسرش «کریستینا کریشنر» شناخته می‌شود، رئیس جمهور سابق کشور آرژانتین است. پیش از وی همسرش نستور کیرشنر این مقام را بر عهده داشت. کریستینا فرناندز نخستین زنی است که با پیروزی در انتخابات به سمت ریاست جمهوری در آرژانتین رسیده و پس از ایزابل پرون دومین زنی است که بر کرسی ریاست جمهوری در این کشور، نشسته است. ایزابل پرون در سال 1974 به دنبال مرگ همسرش، بدون رای‌گیری، سمت ریاست جمهوری آرژانتین را برای دو سال در اختیار گرفته بود.
کریستینا کیرشنر پیش از رسیدن به این مقام دو دوره نمایندگی مجلس از ایالت سانتاکروز در سال‌های 1989 و 1993 و دو دوره عضویت در مجلس سنا در سال‌های 1995 و 2001 را در کارنامه خود دارد.
کریستینا کیرشنر با کسب بیش از 44 درصد آراء در انتخابات ریاست جمهوری توانست با اختلافی بسیار بیشتر از 10 درصد از رقیب اول خود، الیسا کاریو، کاندیدای لیبرال مسیحی، که کمتر از 24 درصد آراء را از آن خود کرده بود، بایستد.
در تاریخ 10 دسامبر 2015، ریاست جمهوری او پس از هشت سال به پایان رسید.