.
.
.

سرنوشت سایکس و پیکو که مرزهای خاورمیانه پس از جنگ اول را ترسیم کردند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

۱۰۰ سال پیش، دو مرد با جدیت و تلاش کاملا محرمانه، به منظور ترسیم مرزهای جدیدی برای منطقه خاورمیانه، تلاش کردند؛ منطقه‌ای که پیشتر به عنوان «مناطق تحت نفوذ دولت عثمانی» شهرت داشت.

یکی از این دومرد، مارک سایکس بریتانیایی و دومی، جورج پیکو فرانسوی هستند.

این دو مرد، طراح توافقنامه مشهور «سایکس-پیکو» هستند که چهره خاورمیانه را پس از جنگ جهانی اول تغییر داد. یکی از آن‌ها در جوانی در گذشت در حالی که دومی بیش از ۸۰ سال عمر کرد.

مارک سایکس

دیپلمات و نظامی مشهور، مارک سایکس، یکی از ملاکان استوکرات در استان یورکیشر بریتانیا بود. او در ۳۹ سالگی در اثر ابتلا به «آنفولانزای اسپانیایی» در گذشت. در پایان جنگ جهانی اول، این بیماری همچون وبا، اروپا را فرا گرفت و حدود ۵۰ میلیون تن را کشت.

سرهنگ سایکس، پس از بازگشت از سفری به سوریه، به این بیماری مبتلا شد و سرانجام هنگام حضور در مذاکرات صلح پس از جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۹ در هتلی در پاریس پایتخت فرانسه درگذشت.

سایکس به تسلط به چند زبان شهرت داشت، از جمله عربی، ترکی و فرانسوی. او با این زبان‌ها شماری کتاب تالیف کرد از جمله «خانه اسلامی» و «سفر با ایالات‌های پنج‌گانه عثمانی». خاطراتش پس از مرگش، مورد استقبال فراوان قرار گرفت و از آن به عنوان تحلیل تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برای آن دوره از تاریخ استفاده شد که ترسیم کننده سیاست خارجی بریتانیا است.

در سال ۲۰۰۹ نوادگانش به پزشکان اجازه نبش قبر او برای نمونه برداری از بقایایش دادند زیرا این باور وجود داشت که این بقایا، حاوی ویروس‌های آنفولانزای اسپانیایی شبیه آنفولانزای مرغی است تا بتوان از آن استفاده علمی کرد.

جورج پیکو

حقوقدان و دیپلمات فرانسوی است که در سال ۱۸۷۰ به دنیا آمد و سال ۱۹۵۱ در گذشت. او به امضای توافقنامه «سایکس-پیکو» مشهور بود. او مسئول الحاق مناطق شرق جهان عرب به مناطق تحت نفوذ فرانسه و پایه‌گذاری استعمار سوریه بود.

جورج پیکو، فارغ التحصل رشته حقوق در مقطع ليسانس بود و در سال ١٨٩٣ در دادگاه تجدید نظر پاریس، مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۸۹۵ به دستگاه دیپلماسی پیوست و در سال ۱۸۹۶ به عنوان مدیر سیاستگذاری، منصوب شد.

این دیپلمات فرانسوی به عنوان سرکنسولگر به پکن پایتخت چین اعزام شد و سال‌ها آن‌جا ماند تا این‌که اندکی پیش از آغاز جنگ جهانی اول، سرکنسول فرانسه در بیروت پایتخت لبنان شد.

او برای قرار دادن سوریه و لبنان تحت نفوذ فرانسه، بسیار شوق و اشتیاق داشت تا این‌که در توافقنامه «سایکس-پیکو» به این هدف خود رسید. او از سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹، مسئول کمیساریای فرانسه در فلسطین و سوریه بود.

پس از سال ۱۹۱۹ و اجرای توافقنامه «سایکس-پیکو» از خاورمیانه دور شد تا ریاست کمیساریای عالی فرانسه در بلغارستان را بر عهده بگیرد. پس از آن به عنوان دیپلمات در چند کشور حضور یافت که آخرین آن‌ها آرژانتین بود. او در دوران بازنشستگی در سال ۱۹۵۱ در سن ۸۱ سالگی در پاریس درگذشت.