فوری

پخش زنده

ممدوح المهینی

<p>نویسنده و روزنامه&zwnj;نگار سعودی و مدیر شبکه&zwnj;های العربیه و الحدث</p>

نویسنده و روزنامه‌نگار سعودی و مدیر شبکه‌های العربیه و الحدث

یهودیان عرب و تبلیغات مسموم

تولید سریال‌های درام در خصوص دین‌ورزان یا طوائف موجود در جوامع عربی، ظاهرا نباید با هیچ واکنش خشم‌آلودی روبرو شود زیرا کارکرد این نوع نمایش‌های ملودرام، مبتنی بر پدیده‌های اجتماعی بوده و داستان‌هایی را از آن‌ها به رشته تحریر می‌کشد که پرده از پیچیدگی‌ها و مشکلات موجود در این جوامع بر می‌دارد.

اما وضعیت در رابطه با سریال «ام هارون» تا حدودی متفاوت است که هم اکنون از کانال «ام بی سی» پخش شده و در آن، زندگی خانواده‌ای یهودی عرب، مورد کنکاش قرار گرفته است. محور اصلی این سریال از مضمون درام پیرامون عامل اجتماعی موجود، خارج شده و به موضوع توطئه‌چینی و اتهام‌های مکرر به مزدوری و تلاش برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل کشیده شده است.

برماست که از خشم‌گیرندگان بر این سریال به خاطر واکنش آن‌ها تشکر کنیم زیرا بدون آن که بخواهند، پرده از دو خواستگاه اصلی بحران بر گرفتند که می‌توان به مدد آنها، از اشتباهات بزرگی آگاهی یافت که در گذشته رخ داده و هنوز هم ادامه داشته و منجر به بروز چند دستگی در جوامع عربی و تضعیف آن‌ها و تحریک فضای آکنده از تنفر و خشم شده است.

این بحران، ابعاد تبلیغاتی را فاش ساخت که چهره ادیان و فرقه‌های معینی را مشوه ساخته و ذهنیت‌ها را نسبت به آن‌ها مسموم کرده است.

تبلیغات گمراه‌ساز، ده‌ها سال است که ادامه داشته و در راستای تحقق اهداف سیاسی بکار گرفته شده است؛ تا جایی که سردمداران از این تبلیغات برای افزایش میزان نفوذ ملی و تقویت زیاده‌جویی‌های توسعه‌طلبانه و سرپوش نهادن بر ناکامی در تحقق دستاوردهای اقتصادی و شکست‌های خفت بار خویش، استفاده کرده‌اند. جهات مزبور، دیواری کوتاهتر از این فرقه‌ها و ادیان برای زدن برچسب اتهام به مزدوری و خیانت نیافتند که حاصلی جز کوچاندن آنها پس از تحمل دوره‌های طولانی ستم و جور در بر نداشت.

بوق‌های تبلیغاتی گمراه‌ساز عملا تبدیل به ابزاری برای زدن برچسب اتهامات و زیر سئوال بردن وفاداری و میهن‌دوستی این طبقات جامعه شدند. هم اکنون نیز همین کارکرد را با برچسب‌زنی به این سریال ملودرام درپیش گرفته‌اند که به جای پاچه‌خواری، سخن از مسائل و مشکلات این طوائف، بسان دیگر اقشار اجتماعی را به میان آورده است.

این تبلیغات مسموم، ضمن عدم اذعان به حضور این فرقه‌ها و طوائف، مانع پذیرش طبیعی آن‌ها در نگرش عمومی به عنوان مردمی عادی و طبیعی می‌گردد. این‌گونه گرایشات مسموم، سعی در زدودن حضور این فرقه‌ها از ذهنیت‌ها و تعامل با آن‌ها به این شکل دارد که گوئی اساسا وجود ندارند و اگر هم در جایی مشاهده شدند، باید از زیر ذره بین‌هایی باشند که آنها را مشتی خائن منحرف، معرفی کرده و ستون پنجمی در نظر بگیرد که وفاداری آنها، همواره زیر سئوال است. کارکرد بوق‌های تبلیغاتی و تریبون‌های سیاسی، چیزی نیست جز ستایش از شخصیت‌های نابهنجار و نوشته‌ها و ادبیات ساختگی و دروغین به هدف کاشتن تخم تردید عمیق و ریشه‌دار در ذهنیت دنبال‌کنندگان عرب و ایجاد فضای سرشار از خلط و تردید در درون یک جامعه.

جنبه دیگر، کاری است که گروه‌های اسلام سیاسی به آن اشتغال دارند که کمپین و آموزه‌های اساسی خود را در راستای زیاده‌جوئی‌ها و عطش قدرت به کار گرفته و می‌کوشند تا این تصور را در میان مسلمان نشر دهند که مشتی ستم‌دیده هستند و این گروه‌ها، دل درحمایت از این توده‌های ستم‌دیده بسته و سرگرم مبارزه با دشمنان داخلی و خارجی هستند و عرب‌های وابسته به ادیان گوناگون همچون یهودیان عرب نیز در عداد این دشمنان داخلی قلمداد می‌شوند. پر واضح است که این قشر به دلیل چندین دهه تبلیغات قوم‌گرایانه و مذهبی، به سادگی می‌توانند به نام دین، درمعرض حملات برچسب‌زنی و شانتاژ از سوی تندروها و جهات ذی‌نفع قرار بگیرند. اکنون این ماشین تبلیغاتی، بشدت خشمگین‌شده زیرا یک ملودرام تلویزیونی، توانسته با ایده و تبلیغات آن به چالش برخیزد که در کار مسموم‌کردن ذهن و جان مخاطبان بود. نگرانی این بوق‌ها این است که ایده‌ای انسانی‌تر و واقع‌بینانه‌تر بتواند جایگزین آن شود.

عامل آزار‌دهنده روانی و اخلاقی این است که قشرهای اجتماعی به شکل کامل در صندوقچه‌ها قرار گرفته و چهره آن‌ها برچسب‌خورده و شان و منزلتشان خدشه‌دار می‌گردد تا بحدی که موضوع اعمال جور و ستم و تعدی به حقوق‌شان، دیر یا زود اتفاق افتاده و طرفه آن که وجدان جوامع را به درد نیاورده و خشمگین نمی‌سازد؛ زیرا گفتمان تحقیر‌کننده به مرور زمان، جای خود را درجان و اندیشه شهروندان می‌گشاید. کافی است داستان زنان ایزدی را بیاد بیاوریم که دیدن صحنه به اسارت رفتن آن‌ها و شکسته شدن حرمتشان به دست عناصر داعش در پیش چشم جهانیان، دل هر کسی را به درد آورد.

جو سازی‌های تبلیغاتی و دمیدن در تنور تنفر مذهبی و دینی، هر یک به نوبه خود سهمی در ایجاد زخم‌های عمیق در پیکر جوامع عربی و ترکیب آن داشته و لذا شناخت این دروغ پردازی ها، نخستین گام درست در رهاشدن از آن‌ها و بستن صفحه فرهنگ توطئه، دسیسه چینی، تردید و برچسب مزدوری و خیانت قلمداد می‌شود که نتایج آن را در پیش چشم‌های خود به عیان می‌بینیم.

منبع: الشرق الاوسط فارسی

** مقالات منتشر شده تنها نظر نویسندگان آنها را منعکس می‌کند.

تبلیغات

برگزیده های کاربران