تمام حقوق محفوظ است شبکه العربیه © 2018

برای دوستان خود بفرستید

بستن
روزی که بیشترین تعداد تفنگداران آمریکایی توسط یک ایرانی کشته شدند
سی امین سالگرد حمله انتحاری به پایگاه ایالات متحده در لبنان
نام دوست:
ایمیل دوست:
نام فرستنده:
ایمیل فرستنده:
کد ایمنی

 

پنج شنبه 6 ربیع الاول 1440هـ - 15 نوامبر 2018م
آخرین به روز شدن: دوشنبه 16 ذو الحجة 1434هـ - 21 اکتبر 2013م KSA 20:08 - GMT 17:08
روزی که بیشترین تعداد تفنگداران آمریکایی توسط یک ایرانی کشته شدند
سی امین سالگرد حمله انتحاری به پایگاه ایالات متحده در لبنان
لندن- کمال قبیسی، العربیه.نت فارسی

اگر کتاب رکوردهای جهانی ''گینس'' تنها به ایالات متحده آمریکا اختصاص داشت، نام ''اسماعیل عسکری'' را به عنوان قاتل بیشترین تعداد شهروندان آمریکایی، به طور همزمان و خارج از جنگ اعلام شده از زمان تاسیس آمریکا ثبت می کرد؛ البته این رکورد تا حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ به نیویورک و آمریکا پابرجا می ماند که در تاریخ همتایی مشابه در گرفتن جان آمریکایی ها ندارد. با این وجود هنوز کسی از ''اسماعیل عسکری'' چیزی جز اسمش را نمی داند.

اسماعیل عسکری شهروندی ایرانی است که یکی از عملیات انتحاری در بیروت را انجام داد. ''اف بی آی'' در توصیف شدت انفجار ناشی از این حمله انتحاری نوشته است: The largest non-nuclear bomb in history. این عبارت در سایت گورستان ''آرلنگتون'' در آمریکا درج شده که شماری از قربانیان عملیات انتحاری بیروت در آن به خاک سپرده شده اند؛ چرا که صدای انفجار انتحاری، صبح زود بیروت را از خواب بیدار کرد. در چهارشنبه آینده ۳۰ سال از این حمله انتحاری می گذرد.

همه چیز ساعت شش و ۲۲ دقیقه صبح یکشنبه ۲۳ اکتبر ۱۹۸۳ آغاز شد، حادثه ای که برای آمریکایی ها مصیبت بار بود: کشته شدگان ۲۲۰ نفر از نیروهای ویژه ارتش آمریکا موسوم به مارینز، ۱۸ تن از نیروهای دریایی و سه سرباز کشته شدند؛ همه آن ها در چند دقیقه جان خود را از دست دادند. پس از آن ۱۳ آمریکایی غیر نظامی در بیمارستان جان باختند. این حمله انتحاری ۱۲۸ زخمی بر جای گذاشت.

انفجار ''کامیون مرگ'' به قدرت ۶ تن

در گزارش های رسمی آمده است که اسماعیل عسکری، کامیون بنز خود را تا ساختمان ''مارینز'' که از آن به عنوان پایگاهی نظامی در مجاورت فرودگاه بین المللی بیروت استفاده می شد، راند. این پایگاه از ساختمانی ۴ طبقه تشکیل می شد که ۳۰۰ تن از نیروهای ویژه ارتش آمریکا در آن اقامت داشتند. آن هنگام شمار نیروهای آمریکایی در پایتخت لبنان به ۱۶۰۰ نفر می رسید که به همراه همتایان بریتانیایی و فرانسوی خود، به عنوان ''نیروهای حافظ صلح بین المللی'' عمل می کردند. آن ها پس از خروج نیروهای سازمان آزادیبخش فلسطین از بیروت در پی حمله اسرائیل در سال ۱۹۸۳ در پایتخت لبنان مستقر شده بودند.
 

 

نیروهای مارینز در بیروت


هنگامی که کامیون مرگ به ورودی پایگاه نزدیک شد، به سمت ایستگاه خودروها رفت. حاضران گمان کردند این کامیون حامل آب است و همچون همه روزه آب ساختمان را تامین می کند. اسماعیل اما این بار حامل بیش از ۶ تن ماده منفجره ''تی.ان.تی'' بود. صدای انفجار بسیار بلندتر از تمام انفجارهایی بود که در جنگ های داخلی لبنان شنیده شد؛ جنگ هایی که سال ۱۹۷۵ آغاز شد و تا ۱۵ سال پس از آن ادامه یافت.

همزمان با این عملیات، انتحاری دیگری خودروی بمب گذاری شده خود را در کنار یک ساختمان مجاور منفجر کرد؛ ساختمانی که پایگاه فرماندهی چتربازان فرانسوی بود که با نیروهای ''مارینز'' آمریکا همکاری می کردند؛ نیروهایی که در چارچوب نیروهای چند ملیتی، برای بازگرداندن آرامش به لبنان تلاش می کردند. در انفجار دوم، ۵۸ سرباز فرانسوی و ۶ غیر نظامی، کشته شدند.

سالی که در آن نوزادی با نام ''حزب الله'' زاده شد

روز پس از حادثه، فرانسوا میتران رئیس جمهوری وقت فرانسه، در سفری غیر رسمی به بیروت رفت و چند ساعتی را در محل انفجار گذراند. پس از آن گفت: ''ما اینجا خواهیم ماند.'' جرج بوش پدر که آن هنگام معاون رونالد ریگان رئیس جمهوری وقت آمریکا بود هم سه روز پس از آن به بیروت رفته و از محل حمله انتحاری بازدید کرد و آن جا تصریح کرد که ایالات متحده را ''تروریست ها نمی توانند تهدید کنند.''

ساعاتی پس از سخنان بوش پدر، ''جنبش جهاد اسلامی'' در بیانیه ای، مسئولیت دو حمله انتحاری را بر عهده گرفت. پس از آن و بر پایه اسناد موجود در آرشیو که ''العربیه،نت'' از آن مطلع شده، در پی عملیات  مشخص شد که نام این گروه ناشناخته چیزی جز یک نام مستعار برای حزب تازه تاسیسی که برای پر کردن خلأ ناشی از خروج نیروهای سازمان آزادی بخش فلسطین از جنوب لبنان در پی حمله اسرائیل تشکیل شده نیست؛ این حزب هم همان است که امروز آن را با نام ''حزب الله'' می شناسیم. پس از آن نام ''اسماعیل عسکری'' شهروند ایرانی به عنوان عامل انفجار انتحاری بزرگ، مطرح شد.

پایگاه تفنگداران آمریکایی پیش و پس از انفجار انتحاری بیروت


اما انفجارها به خروج نیروهای ''بین المللی حافظ صلح'' از لبنان در اوایل سال ۱۹۸۴ انجامید. در اواخر سال ۱۹۸۳ وزارت دفاع آمریکا کمیته ای ۵ نفره برای تحقیق در حادثه تشکیل داد که پس از ۹۰ روز گزارش خود را ارائه داد؛ گزارشی که در آن فعالیت نیروهای چند ملیتی ارزیابی شد و به خروج آن انجامید.

درخت سدر از لبنان برای یادبود قربانیان

آن گزارش شامل اطلاعاتی از عملیاتی است که پس از آن به عنوان ''بدترین حمله به منافع آمریکا پیش از حملات ۱۱ سپتامبر'' شناخته شد. پس از این حمله انتحاری، فرانسه اقدام به حملات هوایی به منطقه دره بقاع کرد و پایگاه هایی که گفته می شد وابسته به سپاه پاسداران ایران است را هدف قرار داد. ریگان هم در جلسه شورای امنیت ملی خود عملیات علیه ''پایگاه شیخ عبد الله'' در نزدیکی بعلبک را طرح ریزی کرد که در آن نیروهای سپاه پاسداران حضور داشتند؛ نیروهایی که گفته می شد، شبه نظامیان حزب الله را آموزش داده اند.

 

درخت سدری که برای کاشت در گورستان آرلنگتون از لبنان آورده شده

اسناد موجود در آشیو نشان می دهد که بعدها مشخص شد عماد مغنیه، برنامه ریز اصلی برای حملات انتحاری بیروت بوده است.

نیروهای ''مارنیز'' هنگام خروج از لبنان، با خود یک نهال از درخت ''سدر'' بردند و آن را در قبرستان مشهور ''ارلنگتون'' در ایالت ویرجینیا کاشتند. زیر درخت سدر هم یادمانی برای قربانیان دو حمله انتحاری نصب شد.

در کنار این درخت ۲۱ تن از کشته شدگان به خاک سپرده شدند. پیکر دیگر قربانیان در گورستان های ۹ ایالت دیگر به خاک سپرده شد.