فوری

پخش زنده

نقطه‌ای تاریک در تاریخ سوئد؛ 500 سال پیش 100 نفر را در میدان بزرگ پایتخت گردن زدند

منبع: دبی_العربیه.نت فارسی

در بخشی از تاریخ سوئد حدود 500 سال پیش، یکی از مهمترین و در عین حال مخوف‌ترین رویدادهای تاریخ این کشور در میدان زیبای «استور توری یت» در استکهلم روی داد که طی آن 100 نفر را گردن زدند و حمام خون راه افتاد.

تصور اینکه در میدان زیبای «استور توری یت» در بخش قدیمی شهر استکهلم با آن کافه تریاهای دنج و فروشگاه‌های آنتیک و دیدنی اطراف آن، روزگاری تعداد انسان‌هایی که در این میدان گردن زده شدند چنان جویباری از خون به راه انداخت که ساختمان‌های اطراف میدان را به رنگ قرمز درآورد و کوهی از کله‌های کنده شده جان‌باختگان چنان وحشتی آفرید که حتی پس از گذشت پنج قرن از یادها نرفته، بسیار دشوار است.

بر اساس گزاررش استکهلمیان، این نقطه تاریک در تاریخ سوئد نشان می‌دهد که این کشور متمدن، زیبا، مرفه و صلح‌جوی امروز نیز تاریخ خونین خود را داشته است.

حدود 500 سال پیش در چنین روزهایی، 7 تا 9 نوامبر 1520 و در خلال حمام خون استکهلم در پایتخت زیبا و کهن سوئد، کریستین دوم که سوئدی‌ها او را «کریستین جبار» می‌نامند در سال‌های 1513 الی 1523 پادشاه دانمارک و نروژ بود. کریستین دوم از سال 1517 تلاش کرد که سوئد را تحت کنترل خود درآورد. او سرانجام در روز 19 ژانویه سال 1520 در نبردی در نزدیکی شهر «اولریسه هامن» امروز که منجر به زخمی شدن مرگبار «استن استوره جوان» که به نوعی رئیس و فرمانروای سوئد بود شد، این کشور را شکست داد. «استن استوره جوان» چند روز بعد، 3 فوریه 1519، در راه انتقال به استکهلم درگذشت. جنازه او بعدا توسط کریستین دوم از قبر بیرون کشیده شد و به همراه دیگر اعدام‌شدگان حمام خون استکهلم آتش زده شد.

پس از مرگ «استن استوره جوان» روحیه سربازان سوئدی به شدت تضعیف شد و بسیاری از آن ها تار و مار شدند. اما برای تسخیر کشور تسخیر پایتخت نیز لازم بود. در استکهلم «کریستینا» بیوه «استن استوره جوان» همچنان مقاومت می‌کرد. او دستور داد که دروازه‌های شهر را ببندند و امکان ورود سربازان دانمارکی به پایتخت مسدود شد.

کریستین دوم که مایل نبود کار به درازا بینجامد به همه از جمله همسر پادشاه به قتل رسیده یعنی «استن استوره جوان»، و همه اشراف دیگر و اعیان وابسته به دربار سوئد، وعده عفو عمومی و به رسمیت شناختن مالکیت بر همه امولشان را داد و به این ترتیب دانمارکی‌ها موفق شدند که استکهلم پایتخت را به رهبری فرمانده دانمارکی «اتو کرومپن» به تصرف خود درآورند.

کریستین دوم که خود را اینک پادشاه دانمارک، نروژ و سوئد خوانده بود در روز 4 نوامبر سال 1520 برای مراسم تاجگذاری به استکهلم آمد. تاجگذاری توسط اسقف اعظم کلیسای جامعه اوپسالا «گوستاو تروله» در کلیسای بزرگ استکهام (استور شیرکان) صورت گرفت و سوئد نیز بخشی از «اتحاد کالمار» شد که از جمله شامل دانمارک، نروژ و سوئد تحت پادشاهی کریستین دوم می‌شد.

در آستانه تاجگذاری بخش بزرگی از اشراف برای خوش‌آمدگویی آماده شدند تا در مراسمی آشتی عمومی اعلام شود. سپس یک جشنواره سه روزه در قصر سلطنتی آغاز شد.

«گوتساو تروله» اسقف اعظم کلیسای سوئد که رابطه خوبی با پادشاه کشته و خلع شده «استن استوره جوان» نداشت و قبلا به واسطه اختلافات روی مالکیت املاک و مستغلات توسط وی زندانی شده بود فرصت را برای انتقام‌گیری از اشراف و اعیان و وابستگان به پادشاه پیشین غنیمت شمرد. او به پادشاه کشته شده «استن استوره جوان» و وابستگانش برچسب «ارتداد» زد و نامه کیفرخواستی علیه آنها تهیه کرد.

این کیفرخواست به طور ناگهانی برای اشراف و اعیان و وابستگان بی‌خبر پادشاه پیشین در خلال جشن و ضیافتی که به آن دعوت شده بودند قرائت شد و سپس همه آنها در روز 7 نوامبر سال 1920 در قصر سلطنتی به جرم «ارتداد» بازداشت شدند.

حمام خون استکهلم به دستور کریستین دوم در حوالی ظهر روز بعد، 8 نوامبر سال 1520، آغاز شد. اعدام‌ها با گردن زدن اسقف شهرهای «اسکارا» و «استرنگنس» با شمشیر در همان روز آغاز شد. قتل عام در روز بعد به اوج خود رسید و حمام خون استکهلم را رقم زد. بر اساس کتب تاریخی حدود 90 تا 100 نفر در این روز گردن زده شدند.
این افراد با وجود اعلام عفو عمومی که از جانب شاه دانمارک صادر شده بود، اعدام شدند.

جنازه پادشاه خلع شده «استن استوره جوان» نیز از قبر بیرون کشیده و به همراه دیگر گردن زده شدگان در میدان «استور توری یت» به آتش کشیده و سوزانده شد. حتی برخی افرادی که نامشان در نامه کیفرخواست اسقف اعظم «گوستاو تروله» وجود نداشت نیز اعدام شدند.

پس از این قتل عام، کریستین دوم در نامه‌ای به پاپ اعظم در روم دلیل آن را حمله وابستگان «استن استوره جوان» به نیروهای خود اعلام کرد و این که دو اسقف اعدام شده نیز در جریان «هرج و مرج پیش آمده» کشته شده‌اند.

اعدام‌ها در حمام خون استکهلم را می‌توان تلاشی هدفمند برای تهدید، سرکوب و ارعاب مخالفان در برابر قدرت پادشاهی دانمارک قلمداد کرد. بسیاری از مردم سوئد از چگونگی اداره کشورشان که توسط پادشاه دانمارک انجـام می‌شد، ناراضی بودند.

نتیجه حمام خون استکهلم، قیام مردم به رهبری «گوستاو واسا» وجنگ‌های آزادی‌بخش داخلی سوئد (1521-1523) بود که طی آن نیروهای سوئدی به فرماندهی «گوستاو واسا» بر دانمارکی‌ها به رهبری کریستیان دوم (کریستین جبار) غلبه کرده و خود را از «اتحاد کالمار» مستقل نمودند.

جنگ در ژانویه 1521 میلادی آغاز شد. «گوستاو واسا» پس از تسخیر معدن «کوپاربرگ» و شهر «وستروس»، مردان زیادی را به ارتش خود جذب نمود.

در واقع این «گوستاو واسا» بود که یک ارتش سوئدی تشکیل داد و کریستین دوم پادشاه دانمارک را شکست داد. پس از آن «گوستاو واسا» با تسخیر استکهلم در 6 ژوئن 1523 به پادشاهی رسید. در سوئد صلح برقرارشد و پادشـاه توانست در کشـور اتحـاد ایجـاد کند.

این واقعه به منزله پایان عمر «اتحاد کالمار» و استقلال کامل سوئد بود. در سپتامبر همان سال، فنلاند که در آن هنگام جزء خاک سوئد بود نیز آزاد شد. با پیمان مالمو در 1 سپتامبر 1524، سوئد رسما از «اتحاد کالمار» جدا شد. از این زمان به بعد تا 1810 که خاندان برنادوت (خاندان سلطنتی فعلی سوئد) به تاج و تخت سوئد رسیدند، خاندان واسا بر سوئد حکومت کردند.

حکومت 37 ساله «گوستا واسا» تا آن زمان، طولانی‌ترین در میان پادشاهان سوئد بود. سوئدی‌ها «گوستاو واسا» را موسس سوئد مدرن می‌دانند که لقب «پدر ملت» به او داده شده است.

هنگام پادشاهی گوستـاو واسـا، تغییراتی اساسی در کلیسـا به وجود آمد. کشیش آلمانـی، مارتین لوتر بر کلیسای سـوئـد تاثیر زیادی گذاشت. مارتین لوتر، نظـرات زیادی در مـورد این که کلیسا باید چگونـه باشـد، داشت. کلیسای سـوئـد که تا آن زمـان کاتـولیک بـود، پروتستـان شـد. کلیسـا بسیـاری از زمـین هـای خـود را واگذار کرد و مجبـور به پرداخت مالیات به دولت نیز شد. همزمان پارلمان نیز از قدرت بیشتری برخوردارشد.

تبلیغات

برگزیده های کاربران