فوری

پخش زنده

یک زندانی زن در افغانستان: پنج سال است اجازه رابطه با شوهرم را ندارم

«پنج‌شنبه است و صف طولانی زنان پشت درب زندان مردانه‌ی هرات در غرب افغانستان. این زنان برای ورود به زندان و ملاقات خصوصی (برقراری رابطه‌ جنسی) با همسران ‌شان انتظار می ‌کشند. پشت درب زندان زنان هرات اما صفی دیده نمی‌شود، چون زنان زندانی از دیدار خصوصی با شوهران و برقراری رابطه‌ جنسی با آنان، محروم‌اند».

این ماجرا در خبرگزاری بانوان افغانستان بازتاب یافته است. بنا بر این گزارش، پنج‌شنبه‌ها موعد دیدار خصوصی و برقراری روابط جنسی مردان زندانی با همسران‌شان است، زنان زندانی اما با وجود سپری کردن سال‌ها در زندان تا کنون نتوانسته اند، دیدار خصوصی با شوهران‌شان داشته باشند.

شماری از زنان در زندان زنان ولایت هرات افغانستان از نبود امکانات ملاقات خصوصی با همسران شان شکایت دارند.

سمیرا (نام مستعار) یکی از زندانیان ولایت هرات افغانستان است که می‌گوید، بیش از پنج سال است که در زندان است و در این مدت هیچ‌گاه نتوانسته با شوهرش رابطه‌ جنسی برقرار کند. وی در هر ماه فقط یک بار می‌تواند با حضور یکی از مسئولان زندان، شوهرش را ببیند.

او افزود، چندین بار از مسئولان زندان خواسته است تا با شوهرش دیدار خصوصی داشته باشد اما تا کنون موفق نشده است.

سمیه (نام مستعار) یکی دیگر از این زندانیان است که می‌گوید، دو سال است که در زندان هرات به سر می‌برد اما در طول این دوسال هر ازگاهی می‌تواند شوهرش را با حضور یکی از مسئولان این زندان ببیند.

بنا بر این گزارش، مسئولان زندان ولایت هرات می گویند، تا کنون شکایتی مبنی بر نبود امکانات ملاقات خصوصی زنان زندانی با شوهران‌شان ثبت نشده است.

عبدالباقی حسین سرپرست زندان هرات دلیل عدم اجازۀ ملاقات خصوصی زنان زندانی با شوهران‌شان را احتمال باردار شدن زنانبیان می‌کند.

ملاقات خصوصی با شوهر و برقراری رابطه‌ جنسی، مسئلۀ است که در قانون زندان‌های افغانستان صراحت ندارد.

احمد رفیع نادری مسئول انجمن مستقل وکلای مدافع می‌گوید‌: «مطابق قوانین افغانستان به ویژه قانون محابس افغانستان، هر زندانی در زمان حبس خود از حقوقی از جمله تحصیل، برخورداری از خدمات صحی و حق دیدار و ملاقات با خانواده با حضور یکی از مسئولان زندان را داراست».

نادری افزود، بر اساس ماده‌ سی‌ام قانون زندان‌های افغانستان، دیدار زندانیان با اعضای خانواده و همسران شان باید در معرض دید یکی از مسئولان زندان باشد.

رفیع نادری علاوه کرد: «اگر این عرف معمول در بین همه‌ محابس باشد، پس باید میان مرد و زن استثنا نباشند و اگر این فرصت برای مرد فراهم می‌شود، برای زن هم فراهم شود».

او ادامه داد: «اما حساسیت‌های اجتماعی و مشکلات در تشخیص محارم از چالش‌هایی است که زنان زندانی را از ملاقات خصوصی با همسران‌ شان محروم می‌کند».

نادری گفت، احتمال باردار شدن زنان در زندان در صورت فراهم آوردن امکانات دیدارهای خصوصی و برقراری رابطه جنسی، یکی از مواردی است که برای مسئولان زندان مشکل‌ساز است و ممکن این دلیلی باشد که زنان زندانی را از دیدار خصوصی با شوهران‌شان محروم می‌کند.

از سوی دیگر، روان‌شناسان می‌گویند، ارضا نشدن نیازهای جنسی که جزو نیازهای اولیه‌ انسان به شما می‌رود، مشکلات روانی در پی دارد.

فضل‌الرحمان فاضلی روان‌شناس گفت، ارضا نشدن نیازهای جنسی شخصی که قبلا رابطه‌ جنسی را تجربه کرده است، پیامدهای منفی دارد و فعالیت‌های روزمرۀ شخص را تحت تاثیر قرار می‌دهد».

فاضلی افزود، ارضا نشدن نیازهای جنسی زنان می‌تواند روی فعالیت‌های روزمرۀ آن‌ها تاثیرات منفی بگذارد و سبب پرخاشگری آن‌ها شود.

او ادامه داد، کم‌شدن میل جنسی در نتیجه‌ چند سال سرکوبی این میل، یکی دیگر پیامدهای منفی محرومیت زنان از برقراری روابط جنسی است.

فاضلی تاکید کرد، ادامۀ این روند ممکن است زمینه‌ سو استفاده از زنان زندانی را نیز فراهم کند. وی معتقد است که محرومیت از برقراری رابطه‌ جنسی، ممکن است در درازمدت تبدیل به یک نقطه‌ ضعف برای این زنان شود.

تبلیغات

برگزیده های کاربران