بسته‌شدن سالن‌های آرایشی در افغانستان؛ وقتی رژ لب هم امنیت را به خطر می‌اندازد

در ویدئویی که هفته گذشته توسط سخنگوی طالبان، در توییتر منتشر شد، به ویژه بر شکل دادن به ابروها و اکستنشن مو به عنوان «حرام شرعی» تاکید شد و هشدار داد که آرایش عروس، دامادها را بدهکار می‌کند، بنابراین باید متوقف شود

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
6 دقيقه (Reading time)

سالن‌های زیبایی یکی از آخرین پناهگاه‌های زنان افغانستانی بود که از اکثر کارها و همچنین حمام‌های عمومی، سالن‌های ورزشی و پارک‌ها منع شده‌اند. اکنون وزارت «امر به معروف و نهی از منکر»، سالن‌های زیبایی را هم غیراسلامی اعلام کرده است.

روزنامه بریتانیایی «تایمز»، یکشنبه 25 تیر، در گزارشی به یکی از جنبه‌های دردناک زندگی زنان افغانستانی بعد از به قدرت رسیدن طالبان در این کشور پرداخته است.

بنا بر این گزارش، عقیله عظیمی و کارکنانش در سالن زیبایی «مکس» در کابل مشغول آرایش و آرایش یک عروس بودند، گپ می‌زدند و می‌خندیدند. سپس تلفنی دریافت کردند که پر بود از اخباری شد که آنها را پریشان کرد: طالبان دستور بسته شدن تمام سالن‌های زیبایی افغانستان را داده بودند.

عظیمی به روزنامه تایمز گفت: «اول باور نکردم. همه ما شروع به بررسی رسانه‌های اجتماعی کردیم. بعد وقتی فهمیدیم واقعی است، همه شروع به گریه کردیم.»

در ویدئویی که هفته گذشته توسط سخنگوی طالبان، محمدصادق عاکف در توییتر منتشر شد، به ویژه بر شکل دادن به ابروها و اکستنشن مو به عنوان «حرام شرعی» تاکید شد و هشدار داد که آرایش عروس، دامادها را بدهکار می‌کند، بنابراین باید متوقف شود.

عقیله عظیمی که 27 ساله است و خرج خودش و چند نفر دیگر را از راه آرایشگری می‌داد، گفت: «به نظر می‌رسد که طالبان فقط می‌خواهند زنان را از بین ببرند. چیزی برای ما باقی نمانده است. حتی رژ لب هم یک تهدید است.»

آرایشگا‌ه‌های زنان در افغانستان
آرایشگا‌ه‌های زنان در افغانستان

در ماه دسامبر، طالبان زنان را از کار در آژانس‌های امدادرسانی منع کرد، حتی اگر به دلایل فرهنگی، فقط زنان اجازه توزیع غذا برای زنان را دارند. این امر در ماه آوریل با ممنوعیت کار زنان برای سازمان‌های ملل متحد دنبال شد.

زهرا جویا، بنیانگذار رسانه «رخشانا»، یک خبرگزاری آنلاین با تمرکز بر مسائل زنان، گفت: «ممنوعیت سالن‌های زیبایی به نظر می‌رسد که آخرین در بسته شده است. هر روز با پیام‌های زنانی که خودکشی می‌کنند از خواب بیدار می‌شوم.»

عظیمی و کارکنانش به مدت دو ساعت پس از گرفتن دستور تعطیلی کاری جز گریه نکردند. در نهایت عروس پریشان که آرایش چشم‌هایش با اشک‌هایش جاری شده بود، آنها را متقاعد کرد که کار را تمام کنند تا برای عروسی دیر نکند. سپس عظیمی، کرکره‌ها را پایین کشید.

آرایشگا‌ه‌های زنان در افغانستان
آرایشگا‌ه‌های زنان در افغانستان

او و هشت کارگرش برای تامین غذای خانواده‌هایشان با مشکل مواجه خواهند شد. شوهرش، مترجم سابق ایالات متحده، مخفی شده است و او به عنوان تنها نان‌آور فرزندان و خانواده بزرگش باقی مانده است.

با توجه به اینکه افغانستان در چنگال آنچه که سازمان ملل می‌گوید بزرگترین بحران بشردوستانه جهان است و 28 میلیون نفر به کمک نیاز دارند، گرفتار شده، گزینه‌های کمی برای عقیله و کارگرانش وجود دارد.

عظیمی با هشدار نسبت به خطرات پیش روی زنان، گفت: «من نگران هستم که آرایشگران مجبور به تن فروشی شوند. این تنها راهی است که زنان در افغانستان پول درآورند. من غمگین هستم اما عصبانی هم هستم.»

همین چند هفته پیش، طالبان ناگهان به سالن آمدند و از او خواستند که ثبت‌نام و مالیات سال آینده را بپردازد: «آنها مالیات را گرفتند و سپس ما را تعطیل کردند.»

سالن‌های زیبایی نه تنها آخرین وسیله کسب درآمد برای زنان در افغانستان هستند، بلکه تنها مکانی هستند که پس از بسته شدن درهایی که طالبان یکی پس از دیگری بر روی آنها می‌بندد، می توانند گرد هم آیند.

اگرچه بحران اقتصادی ناشی از خروج نیروهای خارجی و دیپلمات‌ها باعث شد بسیاری از هزینه‌های کوتاه کردن مو یا درمان ناتوان باشند، عظیمی می‌گوید برخی از زنان فقط برای نشستن در سالن می‌آیند و همین هم کافی است.

عظیمی گفت: «این آخرین پناهگاه زنان بود - تنها جایی که زنان می‌توانستند بیایند و شاد باشند. خانم‌های زیادی به مغازه من آمدند و پرسیدند که آیا می‌توانند آنجا بنشینند. ما دبیران سابق، دانشمندان، زنان پلیس، افراد تحصیلکرده زیادی داشتیم که فقط درخواست یک صندلی داشتند و می گفتند من فقط جایی برای خودم می خواهم.»

به گفته اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان، حدود 12000 سالن زیبایی در سراسر کشور فعال هستند که حدود 3000 آن در کابل هستند.

برخی از مالکان آرایشگاه‌ها روز چهارشنبه شجاعانه برای اعتراض به خیابان‌ها ریختند اما به سرعت توسط طالبان متفرق شدند.

عظیمی می‌گوید که نمی‌داند باید چه کار کند. تعدادی از همکاران او در حال برنامه ریزی برای افتتاح سالن‌های مخفی مانند مدرسه زیرزمینی هستند.

سکوت جامعه بین‌المللی

در حالی‌که طالبان هر روز زنان راد ر افغانستان بیشتر از پیش به حاشیه می‌برد، ناظران می‌گویند که جامعه بین‌المللی در سکوت نظاره‌گر است.

رینا امیری، نماینده ویژه ایالات متحده در امور زنان و حقوق بشر افغانستان، در توییتی نوشت: «ممنوعیت طالبان از سالن‌های زیبایی، فضای حیاتی دیگری را برای کار زنان در زمانی که آنها برای تامین غذای خانواده‌های خود در تلاش هستند، حذف می‌کند و یکی از معدود پناهگاه‌ها را از بین می‌برد. زنان خارج از خانه و کشور را بیشتر به یک کشور بی‌رحمانه و افراطی در جهان تبدیل می‌کند.»

اما به نظر می‌رسد که جامعه بین المللی در مورد اینکه چه کاری باید انجام دهد دچار مشکل شده است. با وجود بدتر شدن وضعیت بشردوستانه که در آن مردم مجبور به فروش کودکان و اعضای بدن خود شده‌اند، به نظر می‌رسد که طالبان در برابر انتقادها نفوذناپذیرند.

سمیرا سید رحمان، مدیر پالیسی و حمایت از کمیته بین‌المللی نجات در کابل، گفت: «فقر روی زمین و در چهره مردم بسیار است.»

سال گذشته با کمک‌های بین المللی از قحطی جلوگیری شد.

با این حال، قدرت گرفتن طالبان، همراه با دیگر دیگر درگیری‌ها در سطح بین‌المللی، مانند جنگ در اوکراین، منجر به کاهش شدید بودجه برای افغانستان شده است. سازمان ملل تاکنون کمتر از 15 درصد از درخواست 4.6 میلیارد دلاری خود را که در اوایل سال جاری آغاز شد، دریافت کرده است.

ملیسا کورنت، مشاور بشردوستانه در افغانستان برای سازمان «کر» (CARE)، نیز گفت: «ما شاهد بار مضاعفی هستیم. دشواری‌های کار با محدودیت‌های تحمیل شده توسط طالبان همراه با کمبود بودجه.»

بیشترین بازدید موضوعات مهم