گاردین: بریتانیا همکاران افغان خود را در افغانستان به حال خود رها کرده است

در طی سه ماه اول سال 2022، افرادی که از افغانستان فرار کردند، بزرگترین گروهی بودند که جان خود را در عبور از کانال مانش به خطر انداختند

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
4 دقيقه (Reading time)

یک ائتلاف از گروه‌های حقوق بشری در بریتانیا اعلام کرد که هزاران افغان که برای این کشور کار می‌کردند، یک سال پس از خروج بریتانیا از کابل، به حال خود رها شده و در معرض خطر قرار دارند.

به گزارش روزنامه «گاردین»، 9 گروه متخصص در امور افغانستان در یک نشست پارلمانی، طرح‌های اسکان مجدد دولت بریتانیا برای افغان‌ها را برنامه‌های محدودکننده ‌توجیه‌نشدنی خواندند و از آن‌ها انتقاد کردند.

براساس این گزارش که یکشنبه 16 اسد (مرداد) نشر شد، این گروه‌ها گفتند که دولت بریتانیا در حال حاضر مسیر امنی برای بسیاری از زنان و دختران افغان یا گروه‌های اقلیت تحت خطر در افغانستان ارائه نمی‌دهد.

طبق گزارش مذکور، دولت بریتانیا پس از سقوط حکومت سابق افغانستان دو طرح داشت؛ یکی طرح کمک و جابه‌جایی در افغانستان (ARAP) که حدود 10هزار و 100 نفر از افغان‌های واجد شرایط را به بریتانیا آورد، طرح دیگر به نام اسکان مجدد شهروندان افغان (ACRS) که بریتانیا اعلام کرد 20 هزار افغان دیگر را در این کشور مستقر خواهد کرد.

اما در این گزارش آمده است که شکست این طرح‌ها، افغان‌ها را مجبور به استفاده از مسیرهای خطرناک غیر رسمی برای خروج از افغانستان کرده است. در طول سه ماه اول سال 2022، افرادی که از افغانستان فرار کردند، بزرگترین گروهی بودند که جان خود را در عبور از کانال مانش به خطر انداختند.

سازمان دیده‌بان حقوق بشر در بریتانیا که نماینده ترجمان‌های افغان همکار با نیروهای بریتانیایی است اعلام کرد: «در حال حاضر حتی برنامه (ARAP) به درستی کار نمی‌کند و چالش‌های زیادی دارد.»

همچنان یکی از سازمان‌هایی که برای انتقال افغان‌ها فعالیت می‌کند به روزنامه «گاردین» گفته است، از مجموع 250 کارمند نهاد آدام اسمیت اینترنشنال که بر پروژه‌های بریتانیا در افغانستان کار می‌کرد، تنها 24 نفر مجوز انتقال به این کشور را به‌دست آورده‌اند و پس از اوت 2021 دیگر هیچ درخواستی از این کارمندان پذیرفته نشده است.

دانیل پلیموت، مدیر نهاد آدام اسمیت گفت: «اکثر همکاران افغان ما تا امروز کوچک‌ترین خبری از بریتانیا در مورد انتقال نشنیده‌اند و تعدادی از درخواست‌ها هم رسما رد شده است.»

او گفت: «شرم‌آور است که بریتانیا این افراد را رها کرده و مشخص نیست که آینده آنان چه می‌شود. یکی از گروه‌های دیگری که به حال خود رها شده‌اند، معلمان همکار با بریتیش کانسیل‌اند (British Council) که در زمینه آموزش در افغانستان فعالیت می‌کردند. مسئولان بریتیش کانسیل می‌گویند 109 معلم همکار با بریتانیا که بر اساس شیوه‌های درسی این نهاد به دانش‌آموزان آموزش می‌دادند، همچنان در بلاتکلیفی و سردرگمی به سر می‌برند.»

جوزف سیتون، معاون بریتیش کانسیل (در فاصله سال‌های 2016 تا 2020) به گاردین گفت: «بی‌تفاوتی در قبال این معلمان تمامی میراث این نهاد در افغانستان را مخدوش کرده است. بسیاری از کارهایی که ما انجام دادیم واقعا به نفع مردم محلی بود و به بهبود تدریجی آموزش در افغانستان کمک کرد، اما ناکامی بریتیش کانسیل و دولت بریتانیا در تضمین ایمنی معلمانش، کار بزرگ آن‌ها را در این کشور به‌شدت خدشه‌دار کرده است.»

سازمان‌های حقوق بشری گفته‌اند، هر دو طرح (ARAP) و (ACRS) مشکل دارد و جوابگو نیست و آنان مجبورند منتظر طرح سومی باشند، در حالی‌که زندگی این افراد هر روز با تهدید روبرو است.

سخنگوی وزارت داخله (کشور) بریتانیا اما به روزنامه گاردین گفته است، دولت سابقه افتخارآمیزی در ارائه خدماتی دارد که افغان‌های انتقال‌یافته به آن نیاز دارند.

به گفته او، بریتانیا با برنامه جدیدش تا 20 هزار افغان را به این کشور انتقال خواهد داد.

برنامه (ACRS) قرار است علاوه بر افغان‌های همکار با بریتانیا، کسانی که در افغانستان آسیب‌پذیرند، به‌ویژه اقلیت‌ها، زنان و دختران را نیز به این کشور منتقل کند.

بیشترین بازدید موضوعات مهم