.
.
.

زنان افغان: طالبان را به سازمان ملل راه ندهید

فوزیه کوفی: «این بسیار ساده است. سازمان ملل باید این کرسی را به کسی بدهد که به حقوق همه در افغانستان احترام بگذارد.»

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

گروهی از زنان افغان به شمول اعضای پیشین پارلمان و خبرنگاران افغانستان از سازمان ملل متحد خواستند تا طالبان را از تصاحب کرسی افغانستان در این سازمان منع کند.

فوزیه کوفی، نماینده سابق و عضو مذاکره کننده صلح دولت سابق افغانستان در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک به خبرنگاران گفت: «این بسیار ساده است. سازمان ملل باید این کرسی را به کسی بدهد که به حقوق همه در افغانستان احترام بگذارد.»

او درباره زنان افغان گفت:«در مورد ما زیاد صحبت می‌شود، اما به ما گوش نمی‌دهند.»

ناهید فرید، عضو سابق پارلمان افغانستان، اصیلا وردک دیپلمات سابق و انیسا شهید خبرنگار افغان کسانی هستند که همراه با فوزیه کوفی در این نشست شرکت کردند.

ناهید فرید گفت: «وقتی طالبان افغانستان را گرفتند... آنها گفتند که به زنان اجازه می‌دهند تا مشاغل خود را ادامه بدهند و به مکتب بروند، اما آنها به این وعده وفا نکردند.»

سازمان ملل متحد در حال بررسی این است که چه کسی باید نماینده افغانستان در این سازمان باشد. طالبان سهیل شاهین، سخنگوی خود در دوحه را به عنوان نماینده‌ این گروه به سازمان ملل معرفی کردند، از سویی دیگر غلام اسحاق‌زی، نماینده دولت سابق افغانستان در این سازمان نیز به دنبال ماندن در کرسی‌اش است.

احتمال می‌رود کشورهای عضو سازمان ملل متحد تا پایان سال جاری در این‌باره تصمیم‌گیری کنند.

در همین حال، وردک در این نشست از کشورها خواست تا بر طالبان فشار وارد کنند تا در مورد حقوق زنان صحبت کنند. او گفت: «اگر می‌خواهید به آنها کرسی بدهید، باید شرایطی وجود داشته باشد.»

این زنان قبل از سخنرانی در سازمان ملل متحد در حمایت از زنان و دختران افغان که توسط بریتانیا، قطر، کانادا، سازمان ملل متحد و موسسه «زنان صلح و امنیت جورج تاون» برگزار شد، با خبرنگاران صحبت کردند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد همچنین روز پنجشنبه به طور جداگانه‌ای برای بحث در مورد زنان، صلح و امنیت تشکیل جلسه داد.

اسحاق‌زی به این شورای 15 نفره گفت: «زنان و دختران در افغانستان امیدها و رویاهای خود را بر این شورا و نهاد جهانی متکی کرده‌اند تا به آنها کمک کند تا حق کار و آموزش خود را باز یابند، اگر هیچ کاری نکنیم و آنها را ناامید کنیم از نظر اخلاقی مذموم خواهد بود.»