.
.
.

خروج نیروهای آمریکایی؛ «آنچه رژیم ایران از شکست ایالات متحده در افغانستان آموخت»

«امروزه دشمنان آمریکا مانند ایران مثل گذشته از چشم‌انداز تنبیهیِ ناشی از قدرت نظامی آمریکا هراسی ندارند»

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

شیائو وانگ، گروگان سابق در ایران، و بهنام بن‌طالبلو، عضو ارشد «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها»، در مقاله‌ای برای «دیسپچ» نوشته‌اند که شکست آمریکا در افغانستان، رژیم ایران را بیش از پیش برای ماجراجویی در منطقه و توسعه برنامه هسته‌ای تسلیحاتی خود جسور کرده است.

به گفته نویسندگان، در باب سناریوهای ایران و افغانستان، دولت بایدن آشکارا گزینه‌ای را انتخاب کرده است که نقش ارتش ایالات متحده و بدین ترتیب «پیش‌فرض بازدارندگی از طریق نیروی نظامی» را کاهش می‌دهد. پیامی که واشینگتن به طالبان و مقامات ایران می‌رساند این است که از «تسلیم شدن» چندان هم بدش نمی‌آید، و این باعث افزایش دردسرها خواهد شد.

از زمان خروج بی قید و شرط نیروهای آمریکایی از افغانستان، اصرار مقامات ایران برای لغو زودهنگام تحریم‌های اتمی افزایش پیدا کرده است. آنها احساس کرده‌اند که آمریکا ترجیح می‌دهد کوتاه بیاید تا اینکه خودش را درگیر نبرد کند. شاید به همین خاطر است که مقامات ایرانی این روزها مدام درباره بیرون کردن آمریکا از خاورمیانه «لاف گزاف» می‌زنند.

صرف نظر از ادعاهایی که این روزها در محافل دولتی در واشینگتن مطرح می‌شود، پس از تخلیه افغانستان، دشمنان آمریکا مانند ایران جسورتر شده‌اند، تمایل بیشتری به خطر کردن برای پیشبرد منافع خود نشان می‌دهند، و مثل گذشته از چشم‌انداز تنبیهیِ ناشی از قدرت نظامی آمریکا هراسی ندارند.

وانگ و بن‌طالبلو بر این عقیده‌اند که کاهش حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه از یک طرف و پیگیری سیاستِ ایرانِ «برجام‌محور» از طرف دیگر، همان «گل به خودی» است كه دولت بایدن به آمریکا و متحدان منطقه‌ای‌اش زده و جمهوری اسلامی بسیار از آن خرسند است.

نویسندگان نتیجه می‌گیرند که سقوط سریع افغانستان به دست طالبان این درس‌ها را به مقامات ایران داد که اولا همکاری با واشینگتن آخر و عاقبت ندارد؛ و ثانیا آمریکا را می‌شود در جاهای دیگر هم شکست داد. برای جلوگیری از تقویت این تصور، دولت بایدن باید با شرکای منطقه‌ای آمریکا همکاری کند.