بازار سیاه ویزای پاکستان در افغانستان

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:
فعال‌سازی حالت خواندن
100% Font Size
4 دقيقه (Reading time)

خبرنگار مرکز تحقیقی پیک در تازه‌ترین گزارش‌اش نوشت، سفارت پاکستان در کابل، جایی‌که روزانه صدها شهروند افغانستان برای دریافت ویزه صف بسته‌اند. همین‌ که از موتر پیاده شدم، هنوز به ‌کوچه‌ سفارت داخل نشده بودم،‌ یک جوان بدون آنکه بفهمد خبرنگارم، به ‌سویم آمد و گفت: «ویزه می‌گیری، یا بگیرم برت...!»

نگفتم که به ‌قصد تهیه گزارش آمده‌ام، بل‌که در یک نگاه فهمیدم کمیشن‌کار است، آگاهانه دکمه‌ی ثبت صدا را در جیبم فشار داده و در لباس مشتری سر گپ را باز کردم: «نگفتی که بگیرم چه‌رقم، وگر بگیری چه‌رقم؟»

درحالی‌که صداهای سه‌هزار، پنج‌هزار تا پانزده‌هزار از دَوروبر به ‌گوش می‌رسید، خیلی کوتاه و مختصر گفت: «اگه خودت می‌گیری دَ صف ایستاد شو تا که نوبت‌ات برسه وگر عاجل‌است، پانزده‌هزار رُپیه بتی دَ سه ‌روز برت می‌گیرم».

پرسیدم؛ چرا پانزده هزار افغانی؟ مگر آیا ویزای کشور پاکستان برای شهروندان افغانستان رایگان نیست؟ گفت: «نی بیادر رایگان کجا، خود سفارت به ‌ما گفته که از هر ویزه باید بیش‌تر از 100 دالر بگیرید… ما هم 140 تا 150 دالر از مردم می‌گیریم تا یک چیزی به‌ ما هم بماند». اما سفارت پاکستان این ادعا را رد کرده است.

این چهارهزار و پنج‌هزار که صدا می‌زنند، چطوراست؟ با اشاره به یک کراچی که ظاهراً کباب و کرایی به مشتریان عرضه می‌کند، گفت که در بدل پنج‌هزار افغانی باید از عقب آن کراچی به‌داخل سفارت بروید و خودتان ویزه و پاسپورت خودرا طی‌مراحل کنید.

درهمین‌حال، مرد میان‌سالی از میانه‌های صفِ دُورودراز، صدا می‌زد: «خدایا! به‌کی بگویم، به‌ کجا عرض‌وداد کنم...!»

یکی دو نگاره از صف منتظرین و این مرد شاکی گرفتم، جوان کمیشن‌کارهم فهمید که خبرنگارم، صحنه‌ را ترک کرد و این مرد با گلوی پُرازبُغض و درد گفت: «یک عسکر پولیس سه‌هزار ازم گرفت و گفت داخل روانت می‌کنم. نه داخل رفتم و نه عسکر را دوباره دیدم، به دو سه عسکر دیگر که گفتم، آنقدر مُشت و لگدم زدند که تمام جانم درد می‌کنه...»

نام‌ اش فیاض‌الدین است و به‌گفته‌ی خودش، چهار روز است که از ولایت ننگرهار برای دریافت ویزه به کابل آمده و تا اکنون نه‌تنها که نتوانسته ویزه بگیرد، بلکه همه‌ دار و ندارش که همان سه هزار افغانی بود، از دست داده و حالا هزینه‌ی برگشت به‌خانه را هم در بساط ندارد.

به ‌او قول دادم که این شکایت‌اش را از پولیس می‌پُرسم؛ ولی باوجود تماس‌های مکرر با فرمانده پولیس دروازه‌ سفارت پاکستان و چندین تماس تلفونی با سخنگوی وزارت امور داخله افغانستان، هیچ‌کدام حاضر به پاسخ‌دهی نشدند.

اما بصیر مجاهد سخنگوی فرماندهی پولیس کابل در آخرین تماس به ما گفت، شخص شاکی باید شکایت درج کند تا به ‌او رسیدگی شود.

یکی دیگر ازاین منتظرین، حاجی گلاب باشنده‌ی ولایت بغلان افغانستان که به‌گفته‌ی خودش از سه روز به‌این‌سو برای دریافت ویزای پاکستان انتظاری می‌کشد، با اشاره به ‌سوی کمیشن‌کارانی‌که دنبال مشتری می‌گشتند گفت: «این‌ها افراد جنرال جرأت استن و هر پروتوکولی که با سفارت دارند، هیچ کسی بدون رابطه و دادنِ پول به‌ این‌ها نمی‌تواند ویزه بگیرد».

نه ‌تنها این مرد، بلکه چندین تنِ دیگر نیز گفتند که همین یک روز پیش، شماری از افراد مسلح جنرال جرأت با پولیس سفارت درگیر شدند و پس ‌از چند دقیقه فیرهای پراکنده، دوباره به کمیشن‌کاری‌ شان ادامه دادند.

خواستم با یکی ازاین افراد، موضوع را درمیان بگذارم و بپرسم؛ ولی نه‌ تنها که حاضر نشدند، بلکه تهدید کردند تا آن محل را ترک نمایم.

برای دریافت شماره‌ جنرال جرأت، همین‌که از دوستان و همکاران در شبکه‌ اجتماعی فیس‌بوک کُمک خواستم؛ افزون بر دریافت چندین شماره، یکی از کاربران نوشت: «ویزه پاکستان کار داری؟»با این‌هم تماس‌های مکرر تلفونی‌ام به چندین شماره‌ مربوط به جنرال جرأت، پاسخی دریافت نکرد.

بصیر مجاهد سخنگوی فرماندهی پولیس کابل‌هم دراین باره اظهار بی‌خبری کرد. وزارت امور خارجه‌ افغانستان نیز در پیوند به چگونگی صدور ویزه و این‌که روزانه چه تعداد از شهروندان افغانستان به کشور همسایه پاکستان رفت ‌وآمد دارند؛ معلومات نداد.

سفارت پاکستان در کابل نیز به تقاضای اطلاعات رسمی از طریق ایمیل، به پرسش‌های ما پاسخ نداد. اما یک روز بعد در نتیجه‌ تماس‌های مکرر تلفونی، یک دیپلومات این سفارت بدون ذکر نام و موقف خود گفت: «روزانه برای بیش‌از دوهزار شهروند افغانستان، ویزای رایگان صادر می‌کنیم».

بیشترین بازدید موضوعات مهم

بیشترین بازدید