.
.
.

کشف تصادفی پنی‌سیلین در جنگ دوم جهانی جان میلیون‌ها انسان را نجات داد

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

جنگ دوم جهانی نه تنها در بردارنده اختراعاتی نظیر بمب هسته‌ای، موشک‌های وی 2 و جنگنده‌های جت رهگیر همچون مسرشمیدت و بمب‌ها و تفنگ‌های هدایت‌شونده مدرن است بلکه پیشرفت پژوهش‌هایی را شاهد بود که بشریت از منافع آن در دهه‌های بعد سود برد.

در اوج این تنش جهانی بود که بشر موفق به ساخت آنتی‌بیوتیک معروف پنی‌سیلین شد که حاصل یک آزمایش کاملاً اتفاقی در آزمایشگاه الکسندر فلمینگ، پزشک و میکرب‌شناس اسکاتلندی در اواخر دهه بیست قرن گذشته بود.

 نورمان هايتلی
نورمان هايتلی

ماجرا از این قرار است که آلبرت الکسندر پلیس بریتانیایی در 12 فوریه 1941 اولین انسانی بود که از این داروی جدید استفاده کرد و در پی زخمی‌شدن در جریان بمباران هوایی آلمان و رو به وخامت‌گذاشتن حال وی و بروز عوارض عفونت خونی، به بیمارستان برده شد تا درمان منحصر به فردی را دریافت کند که در پی تحقیقات دانشگاه آکسفورد زیر نظر هاوارد فلوری داروساز استرالیایی با همراهی و کمک ارنست شین دوست بیوشمیست آلمانی‌اش در دوران روی کار آمدن نازی‌ها در سابل1933 هدایت می‌شد.

 هاوارد فلوری
هاوارد فلوری

فلوری و شین با مشکلات عمده‌ای برای تولید مقادیر کافی از این دارو روبرو بودند و به‌زحمت زیاد توانستند مقداری از آن را از ادرار البرت الکسندر به‌دست آورند، اگر این مقدار برای نجات جان او کفایت نکرد و چند روز بعد جان باخت.

این داروی معجزه آسا چیزی نبود جز پنی‌سیلین که تبلیغات گسترده در طول ساله‌های پس از جنگ باعث مشهور شدن آن شد و بار دیگر شخصیت الکسندر فلیمینگ را بر سر زبان‌ها انداخت که به شکلی اتفاقی آن را کشف و نام پنی‌سیلین را برای آن برگزید.

 ارنست شین
ارنست شین

فشار مسئولان

با افزایش شمار زخمی‌ها، مسئولان بریتانیایی و آمریکایی خواهان در یافت این دارو شدند که لقب «نجات‌بخش» را به آن داده بودند. در ابتدای امر، ده‌ها هزار لیتر پنی‌سیلین مورد تقاضا بود آن‌هم درحالی که تولید این حجم نحوه با توجه به نیاز به دقت و زمان لازم برای تولید، کاری نشدنی به نظر می‌رسید.

مقادیر زیاد پنی‌سیلین

در ژوئیه 1941 در چارچوب پروژه انستیو راکفلر در همراهی با دولت آمریکا و بریتانیا بود که این مشکل حل شد و هاوارد فلوری و نورمن هایتلی در انستیتو نیویورک قبل از انتقال به آزمایشگاه دیگری در ایالت الینوی توانستند با استفاده از منبع‌های بزرگ تخمیر، پنی‌سیلین را در کمیت بالا تولید کنند.

از سوی دیگر صنعت پنی‌سیلین، سهم به‌سزایی در بالابردن بهای مخمر ذرت داشت زیرا پس از این که این ماده مدت‌ها به عنوان زباله درنظر گرفته می‌شد، دانشمندان دریافتند که با افزودن مخمر ذرت می‌توان تولید پنی‌سیلین را در منبع‌های بزرگ، چند برابر کرد.

الکسندر فلمینگ
الکسندر فلمینگ

نوبل پزشکی

شرکت‌های ساخت دارو بویژه شرکت فایزر مهم‌ترین نقش را در تأمین پنی‌سیلین برای نیروهای آمریکا بازی کردند تا جایی که این شرکت، مقادیر هنگفتی از پنی‌سیلین را در اختیار ارتش آمریکا گذاشت که منجر به نجات جان شمار عظیمی از سربازان شد و مسیر جنگ جهانی دوم را تغییر داد.

نیروهای آمریکا در جریان روز موسوم به «دی2» در حمله نورماندی در 6 ژوئن 1944، پنی‌سیلین را با خود برده بودند.

جایزه نوبل پزشکی 1945 به پاس خدمات الکسندر فلمینگ، هاوارد فوری و ارنست شین درنجات جان شمار زیادی از انسان‌ها، به این سه دانشمند اهدا شد.