.
.
.

نماینده مجلس: چگونه کشته شدن جوانان را تاب بیاورم؟

منتشر شده در: آخرین به روزرسانی:

پروانه سلحشوری، نماینده مردم تهران در مجلس که دو روز پیش در آخرین روز نام نویسی برای انتخابات با صدور بیانیه ای اعلام کرد که برای انتخابات مجلس یازدهم کاندید نمی شود، در جریان نشست علنی امروز مجلس، آخرین نطقش را ایراد و این پرسش را درباره کشتار در اعترضات آبان ماه مطرح کرد که چگونه به عنوان وکیل مردم، «کشته شدن جوانان میهن» را تاب بیاورد؟.

این نماینده مردم تهران در مجلس، خواستار پاسخگویی به «مادران و پدرانی» شد که فرزندان خود را طی اعتراضات آبان ماه از دست دادند.

او بر لزوم عدم «اعمال سلیقه» مقامات در اداره کشور تاکید کرد و با اشاره به تظاهرات مردم علیه گران شدن بنزین در ماه گذشته، معترضان را جوانانی دانست که به دنبال «اشتغال و یک زندگی مطلوب انسانی و اجتماعی» بودند.

سلحشوری، با یادآوری «اعتراض‌های سال های 78، 88، دی ماه 96 و آبان ماه 98» از تغییر نوع مطالبات سیاسی و اجتماعی به معیشتی در این اعتراضات خبر داد.

او جامعه ایران را «ناآرام و نابالغ» توصیف کرد که دارای «لایه های پنهان در سیاست» است و همین امر، عموم مردم را مضطرب، نابردبار و ناآرام کرده است.

این نماینده مجلس ایران، با اشاره به گفته محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران که گفته بود «ما این سبک زندگی را انتخاب کردیم»، این سخن را رد کرد و گفت: «ما در ساختارها، دوگانه ارگان ها و حتی چندگانه هایی داریم که همه حکم می رانند؛ چند دولت؟ چند اطلاعات؟ چند نهاد موازی؟ و نهایتاً حاکمیت دوگانه که از مسئولیت پذیری فرار می‌کند و با بازی " کی بود کی بود من نبودم" مملکت را اداره می‌کند».

صحبت های سلحشوری با اعتراض برخی چهره های تندرو در مجلس همراه بود، آنها خواستار خاموش کردن میکروفون سلحشوری شدند.

گفتنی است، اعتراضات آبان ماه که جرقه آن با افزایش سه برابری قیمت بنزین زده شد، از شامگاه 24 آبان‌ماه، در شهرهای تهران، مشهد، اهواز، سیرجان و شیراز آغاز شد و به بندرعباس، اصفهان، کرمان، قزوین، شهرک اندیشه، ماهشهر، گچساران، خرمشهر، بابل، بیرجند، جیرفت، شوشتر، اندیمشک، کازرون، بهبهان و دهدشت گسترش یافت.

در همان روز، اینترنت تلفن همراه در شهرهای امیدیه، اهواز و مشهد مختل و ضعیف شد.

از شنبه 25 آبان به دستور شورای امنیت ایران، قطعی سراسری اینترنت آغاز شد.

مقام‌های ایرانی اعلام کردند اینترنت به‌ دلایل امنیتی قطع است و زمان بازگشت آن هم مشخص نیست.

برخی کارشناسان از آنچه در ایران رخ داد با عنوان «کودتای اینترنتی» نام می‌برند.

این اعتراضات که ابتدا در واکنش به افزایش سه برابری قیمت بنزین آغاز شد، بعدا حکومت جمهوری اسلامی و رهبران روحانی ایران را هدف قرار داد.

این اعتراضات عمدتاً در محلات کارگری و فقیرنشین شهری متمرکز و در ابتدا نسبتاً مسالمت‌آمیز بود و به تدریج به یک شورش خشونت‌آمیز علیه نظام تبدیل شد. زمانی که نیروهای امنیتی برای ممانعت اقدام کردند، اعتراض کنندگان جسورتر شدند و در بسیاری از شهرها خیابان‌ها به صورت منطقه جنگی درآمد و ساختمان‌ها، بانک‌ها و مغازه‌های فراوانی به آتش کشیده شد و جریان عادی کسب‌وکار و آمد و شد مختل شد. در برخی مناطق شهری شبکه بانکی، مخابراتی، سوخت رسانی و ترابری شهری تخریب و فروشگاه‌ها غارت شدند.

بنابر آخرین گزارش سازمان عفو بین‌الملل در 8 آذر 1398، در جریان اعتراضات بیش از 208 تن از معترضان کشته شدند.

این سازمان تأکید کرده که شمار کشته‌شده‌ها باید بیش از این تعداد باشد و تحقیقات این نهاد در این‌باره همچنان ادامه دارد.

سازمان مجاهدین خلق، تعداد کشته‌شدگان را بیش از 1000 نفر در 189 شهر اعلام کرد.