تمام حقوق محفوظ است شبکه العربیه © 2018

برای دوستان خود بفرستید

بستن
آغاز سراشیبی ولی فقیه در عراق
نام دوست:
ایمیل دوست:
نام فرستنده:
ایمیل فرستنده:
کد ایمنی

 

دوشنبه 4 صفر 1440هـ - 15 اکتبر 2018م
آخرین به روز شدن: جمعه 3 رمضان 1439هـ - 18 مه 2018م KSA 22:33 - GMT 19:33
آغاز سراشیبی ولی فقیه در عراق

آنطور که انتظار می رفت عراق بدون جنگ و خونریزی و از طریق صندوق های رأی،از دست ولی فقیه خارج می شود.ایران طی 15 سال گذشته بعد از سقوط صدام حسین،فرصت آن را داشت، الگوی مثبتی از خود در کشور همسایه نشان دهد.اما الگوئی که خامنه ای و عوامل آن در عراق تحمیل کردند،همان مدلی است که برای ملت ایران طی 40 سال گذشته کاملا شناخته شده است.ایجاد یک حکومت «فرقه گرا» با حاکمیت حزب پادگانی و سرکوب هرگونه صدای مخالف با تمام وسائل ممکن،به شکلی که سلطه ایدئولوژیک و «رانت خوار» آنها،روز به روز فزونی بگیرد بدون اینکه نسبت به ناکارآمدی نظام و فساد حاکم پاسخگو باشند.

به زودی این الگو برای اکثریت مردم عراق به کابوسی بدل شد و شعار «ایران بیرون برود» (ایران برا برا) به فریاد خیل کثیری از مردم عراق درآمد.این شعار ترجمه go home انگلیسی است که به لهجه عراقی در خیابان های عراق سر داده شد.هواداران مقتدی صدر،نیروهای سنی و شیعیان سکولار،بارها این شعار را در تظاهرات اعتراضی خود مطرح کردند.اکنون نتائج انتخابات پارلمانی اخیر عراق،عملی کردن این شعار را به واقعیت نزدیک ساخته است.

در انتخابات اخیر،هواداران ولی فقیه در دو لیست «فتح» هادی عامری و «دولت قانون» نوری مالکی شرکت کرده بودند. هر دو مجموعه سیاسی نزدیک به ولی فقیه در عراق کمتر از 75 کرسی از مجموعه 329 کرسی پارلمان عراق را بدست آوردند.این مجموعه در سه سطح شیعه،سنی و کُرد یتیم خواهد بود و به احتمال قوی هیچ کدام از گروه های سیاسی با آنها ائتلاف نخواهد کرد.این انزوای سیاسی دو گروه طرفدار جمهوری اسلامی،خامنه ای را واداشت تا یک بار دیگر قاسم سلیمانی را به عراق بفرستد،بلکه بتواند با شعار «وحدت گروه های شیعه»،دو گروه هوادار خود را در دیگر گروه های شیعه ادغام کرده و نخست وزیر مورد نظر خود را بیرون بکشد.

اما این تلاش بیهوده بود،زیرا صدری ها اعلام کردند هیچ تمایلی برای ائتلاف با هادی عامری یا نوری مالکی ندارند و برای سد راه تلاش های ایران،رهبران دو گروه شیعه «سائرون» و «حکمت ملی» یعنی مقتدی صدر و عمار حکیم در منزل مقتدی صدر در نجف با هم دیدار کردند.این دیدار بدون شک زمینه ساز ائتلاف بزرگتر شیعیان خواهد بود که به زودی لیست حیدر عبادی به آنها ضمیمه خواهد شد.این سه گروه شیعه در صورت ائتلاف 128 کرسی در پارلمان عراق خواهند داشت و با آمدن گروه های سنی و بخش بزرگی از کُردها به راحتی می توانند نخست وزیر آینده عراق را تعیین کنند.

همچنین این انتخابات یک موضوع پیچیده دیگری را در برابر ایران قرار می دهد و آن اینکه بخش بزرگی از شیعیان مخالف ایران از طریق انتخابات به قدرت می رسند و با ائتلاف با بخش عظیمی از کُردهای صدمه دیده از سیاست های قاسم سلیمانی و سنی های ناراضی،برای اولین بار بعد از سقوط صدام حسین، «اکثریت سیاسی» را به جای سهمیه بندی مذهبی و قومی مطرح می کند.شکل گیری اکثریت سیاسی در عراق،این پیام را برای جمهوری اسلامی خواهد داشت که کشور بین النهرین می خواهد سیاست مستقلی نسبت به ولی فقیه در امور داخلی و خارجی خود داشته باشد.در سالهای گذشته،به ویژه در دوره نوری مالکی ، جمهوری اسلامی از طریق اعمال نفوذ خود،عملا سیاست خارجی عراق را در خدمت خود گرفته بود و تلاش می کرد ارزش های حزب پادگانی «حشد الشعبی» را بر سیاست داخلی عراق حاکم کند.

علاوه بر این، اکثریت سیاسی ممکن است منصب نخست وزیری را از انحصار حزب الدعوه خارج کند.طی 12 سال گذشته این پست مهم اجرائی کشور عراق در اختیار حزب الدعوه بود.از هم اکنون مقتدی صدر درباره تشکیل دولت تکنوکرات با مضمون ملی سخن می راند و این می تواند زمینه ساز خروج پست نخست وزیری از دستان حزب الدعوه باشد.اکنون جنبش ملی گرائی عراقی به ویژه در میان شیعیان چنان قوت گرفته که حتی فردی مانند هادی عامری در زمان تبلیغات انتخاباتی تلاش کرد در برابر آن قرار نگیرد.در این راستا خبرنگار یکی از تلویزیون های عراق از هادی عامری نسبت به نزدیکی وی با ایران توضیح خواست که بدون درنگ این عامل قاسم سلیمانی که سالیان متمادی از عمر خود را در ایران سپری کرده بود،جواب داد:«ایران یک حکومت مفلس است»!

از یک زاویه دیگر،گروه های سیاسی وابسته به ایران در عراق و گرایشات قاسم سلیمانی برای ایجاد ائتلاف فرقه ای از شیعیان نه فقط در میان عراقی ها و مرجعیت شیعه خریداری ندارد،بلکه در میان کشورهای منطقه و سیاست ایالات متحده امریکا نسبت به عراق،بعنوان عاملی غیرسازنده نگریسته می شود.در روزهای گذشته بسیاری از مراکز فکری امریکا در واشنگتن جلساتی را به بررسی و مطالعه انتخابات عراق و روندهای آینده این کشور اختصاص دادند و طی هفته آینده،این جلسات هم چنان ادامه خواهد یافت.برخی از این مراکز که به دولت امریکا نزدیک هستند،تأکید کردند که نباید به شکل گذشته به شخصیت مقتدی صدر نگریسته شود و پیشنهاد این بود که بهتر است دولت امریکا وارد گفتگوهای جدی درباره فرآیند آینده سیاسی عراق شود.یکی از طرف های گفتگوها می تواند مقتدی صدر باشد.

بیشتر ارزیابی ها از موقعیت مقتدی صدر این را بیان می کند که این شخصیت مقتدر شیعه در حال حاضر به امور کشورش اولویت داده و تمایلی به ورود به حوزه های دیگر ندارد.خلاصه و نتیجه این مطالعات این است که در دورنمای نزدیک هیچ برخوردی میان امریکا و صدری ها رخ نخواهد داد.علاوه بر این،مقتدی صدر به بسیاری از دوستان امریکا در منطقه نزدیک است و کاملا آگاه است که آنها چه میزان می توانند در دوره سازندگی عراق،نقش ایفا کنند.این نقش بدون حمایت بین المللی و به ویژه ایالات متحده،امکان پذیر نیست.

تمام مقاله هاى منتشر شده تنها بازتاب دهنده نظر نويسنده آن است**