علی عبدالله صالح یک بار گفته بود حکومت کردن بر یمن مثل «رقصیدن روی سر مارها» است. او استاد چرخش و عوض کردن متحدان خود بود، و با همین شگرد توانسته بود سه دهه بر یمن حکومت کند.

مهم‌ترین چرخش او بعد از انقلاب یمن بود. مردم یمن همزمان با انقلاب‌هایی که به بهار عربی معروف شدند، علیه دیکتاتوری در یمن قیام کردند و او را از قدرت خلع کردند. اما او نفوذ خود را در میان طرفداران خود حفظ کرد و پس از مدتی با حوثی‌هایی که تا پیش از آن سرکوب کرده بود، علیه دشمن مشترک یعنی عبد ربه منصور الهادی، رئیس‌جمهور منتخب یمن در انتخابات سال ۲۰۱۲، همدست شد.

در چند روز اخیر، علی عبدالله صالح بار دیگر خود را برای چرخش و رقص دیگری روی سر مار ها آماده می‌کرد، که آخرین رقص زندگی او نیز محسوب شد.

نشست اضطراری اخیر اتحادیه عرب در قاهره به موضوع یمن و موشک‌پرانی حوثی‌های مورد حمایت حکومت ایران، حساسیت ویژه‌ای نشان داد. بیانیه پایانی اتحادیه عرب شدیدترین و بی‌سابقه‌ترین لحن را علیه دخالت‌های جمهوری اسلامی و حزب‌الله بکار گرفت، و وزیران خارجه اتحادیه ضمن حمایت کامل از اقدامات سعودی برای حفظ امنیت آن کشور، تاکید کردند که پرونده ایران را به شورای امنیت سازمان ملل ارایه خواهند داد.

نشست قاهره پیام روشنی به عبدالله صالح داد. او که از آخرین سیاست‌مداران کهنه‌کار عرب بود شامه خوبی داشت که بداند این بار داستان متفاوت است، همتی جدی‌تر از گذشته برای به انجام رسیدن بحران یمن در دنیای عرب بوجود آمده، و کنار حکومت ایران ایستادن از این پس به صرفه نیست.

او فهمید صرف نظر از موفقیت یا عدم موفقیت ائتلاف عربی، کنار حوثی‌ها قرار گرفتن اکنون دیگر شرط‌بندی روی اسب مرده است. سریع چرخید تا شانس خود را بیازماید. از آمادگی خود برای مذاکره با سعودی صحبت کرد.

اما برای حکومت ایران در این شرایط قابل قبول نبود که در میان حوثی‌ها و اصطلاحا «جبهه مقاومت» شکافی بیفتد. آنان به صالح اعتماد نداشتند ولی از همراهی چند سال اخیر او با حوثی‌ها سود می‌بردند. حالا روی‌گردانی صالح از ایران می‌توانست شرایط را به ضرر حوثی‌ها تغییر دهد.

کشتن صالح برای نیروهای تروریستی و ماهر سپاه قدس و حزب‌الله که در خاک یمن حضور دارند، کار سختی نبود. ترور او، هم نمایشی از قدرت بود تا مردم بدانند عقوبت «خیانت به جبهه مقاومت» چه خواهد بود، هم حذف فیزیکیِ یک گزینه احتمالی برای چانه‌زنی‌های احتمالی در آینده یمن بحساب می‌آمد، و هم باعث پراکندگی نیروی‌های وفادار صالح.

با این وجود ترور علی عبدالله صالح موازنه قدرت در یمن را به نفع جمهوری اسلامی عوض نمی‌کند. از سوی دیگر خللی نیز در ائتلاف عربی علیه حوثی‌های شورشی ایجاد نخواهد کرد. اما می‌تواند برای مدتی به خشونت‌ها دامن بزند. تداوم خشونت و جنگ داخلی در یمن حداکثر منفعتی است که حکومت اسلامی ایران از دخالت در این کشور می‌برد.

تمام مقاله هاى منتشر شده تنها بازتاب دهنده نظر نويسنده آن است**