تمام حقوق محفوظ است شبکه العربیه © 2019

برای دوستان خود بفرستید

بستن
قدم بعدی در مذاکره با ایران
نام دوست:
ایمیل دوست:
نام فرستنده:
ایمیل فرستنده:
کد ایمنی

 

دوشنبه 14 جمادی الاول 1440هـ - 21 ژانویه 2019م
آخرین به روز شدن: سه شنبه 13 صفر 1435هـ - 17 دسامبر 2013م KSA 12:57 - GMT 09:57
قدم بعدی در مذاکره با ایران

در نخستین ساعات بامداد ۲۴ نوامبر٬ مقام‌های ایران، آمریکا و پنج قدرت جهانی٬ توافق‌نامه‌ای را در ژنو پیرامون برنامه هسته‌ای جمهوری‌اسلامی امضا کردند. این توافق اولیه بسیار با اهمیت تلقی می‌شود٬ زیرا پس از گذشت سال‌ها، شانس‌های خوبی را برای مذاکره پیرامون رسیدن به یک توافق نهایی برای جلوگیری از دست‌یابی ایران به سلاح‌های هسته‌ای٬ ایجاد می‌کند.

موفقیت قابل توجه دیپلمات‌ها در رسیدن به این توافق٬ با دانستن آن‌که گام‌های بعدی سخت‌تر از مرحله فعلی خواهد بود٬ زیر سوال نخواهد رفت. ایجاد چهارچوبی برای توافق در دل این توافق‌نامه قرار دارد٬ گرچه باید دانست که شیطان در همین جزییاتی نفوذ می‌کند که هنوز پر نشده است.

این توافق تاریخی٬ برخی مقدمات اولیه را مشخص می‌کند که قرار است ظرف شش ماه حل شوند و زمینه برای مذاکره نهایی را در کم‌تر از یک سال فراهم می‌کند. مراحل ابتدایی شامل تعلیق برخی فعالیت‌های هسته‌ای ایران و عقب‌نشینی از برخی پیشرفت‌های نگران‌کننده در برنامه‌ی اتمی ایران است که می‌تواند برای تولید سلاح هسته‌ای مورد استفاده قرار بگیرد. این توافق‌نامه همچنین به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی امکان بیشتری برای نظارت بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران می‌دهد.

اولین شرط برای قدم گذاشتن در راه موفقیت و رسیدن به یک توافق نهایی٬ آن است که در مرحله با وسواس و دقت عمل کرده و کلمات را انتخاب کنیم. برای ایران٬ این بدان معناست که آن‌ها به کارهای خود برای به پایان رساندن مشاجره٬ ادامه می‌دهند و اورانیوم ۲۰ درصد غنی‌سازی شده را از بین می‌برند که در حال حاضر مهم‌ترین خطر و تهدید است.

برای آمریکا٬ این کار به معنای آن است که نه تنها برخی تحریم‌های قبلی را به حال تعلیق در بیارود٬ بلکه باید جلوی تصویب تحریم‌های جدیدی که توسط سناتور ادوارد مندز (و دیگر همکارانش) پیشنهاد شده٬ را نیز بگیرد.

نیاز بعدی خلاص شدن از شر سخنان زیاده‌خواهانی نظیر بنیامین نتانیاهو٬ نخست‌وزیر اسراییل و برخی اعضای کنگره آمریکا است. درخواست تعلیق غنی‌سازی از سوی ایران - حتی برای مقاصد صلح‌آمیز - غیرواقع‌بینانه خواهد بود. چنین توافقی از نظر سیاسی در ایران غیرقابل قبول خواهد بود. این مساله می‌تواند تلاش‌های آشتی‌جویانه حسن روحانی و چشم‌انداز رسیدن به یک توافق نهایی را از میان ببرد و امکان وقوع یک جنگ بزرگ یا مجهز شدن ایران به زرادخانه هسته‌ای را افزایش خواهد داد.

به جای آن‌که به دنبال تسلیم شدن ایران در میز مذاکرات باشیم٬ شش قدرت جهانی باید بر حق ایران برای داشتن یک برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز تاکید کنند. همان‌طور که اخیرا مشاوران سابق امنیت ملی٬ هنری کسینجر و جرج شولتز٬ در مقاله‌ای چنین کردند؛ این بدان معناست که تلاش ما محدود کردن ایران به یک برنامه هسته‌ای امن و صلح‌آمیز است که قادر به ایجاد تهدید نخواهد بود. هدف نهایی باید این باشد که تهران را به سمت تولید سلاح‌های هسته‌ای٬ رهنمون نسازیم.

جامعه اطلاعاتی آمریکا از سال ۲۰۰۷ اعلام کرده است که ایران توانایی ساخت سلاح هسته‌ای را دارد و تنها باید تصمیم به انجام چنین کاری بگیرد. تلاش‌های فعلی باید بر منصرف کردن تهران از گرفتن چنین تصمیمی معطوف باشد.

موافقت با ادامه یافتن برنامه هسته‌ای ایران در شکل صلح‌آمیز و پایان دادن به برخی تحریم‌ها در ارتباط با برنامه هسته‌ای٬ قیمت قابل قبولی برای آن است که ایران برنامه هسته‌ای خود را تنها در شکل صلح‌آمیز ادامه دهد و برای اطمینان یافتن از پای‌بندی ایران به چنین هدفی٬ می‌توان از امکان بازرسی‌های گسترده و سرزده بازرسان آژانس استفاده کرد.

باتوجه به نیاز محدود ایران به اورانیوم غنی‌سازی شده برای سوخت راکتورهای هسته‌ای٬ کاهش توان غنی‌سازی ایران - از ده هزار سانتریفیوژ به سه هزار و کمتر - می‌تواند برای مقاصد صلح‌امیز این کشور کافی باشد. ایران همچنین مجبور است برخی محددیت‌ها پیرامون سایت تولید اب سنگین در اراک را بپذیرد تا دنیا را مطمئن سازد که از آن (پلوتونیوم) به عنوان یک راه جایگزین برای ساخت بمب هسته‌ای استفاده نمی‌کند.

در نهایت٬ ایران باید به بازرسان بین‌المللی اجازه دهد که از تمام تاسیسات این کشور بازدید کنند تا دست به تولید مخفیانه سلاح هسته‌ای نزند. چنین اقدام‌هایی٬ این امکان را به ما می‌دهد که هم از جنگ و هم از ایران مجهز به سلاح هسته‌ای٬ اجتناب کنیم. اگر مقام‌های رسمی ایران چیزهایی را که می‌خواهیم به ما ندهند٬ حداقل یک تجربه را در اختیار ما خواهند گذاشت: مهم است که تفاوت‌ها را به خاطر داشته باشیم.

* از: گریک تایلمن / در: استار لِجر / مترجم: زهرا علی‌پور - ایران در جهان

عنوان اصلی مطلب:

A realistic first step, but what’s next with Iran? Opinion

تمام مقاله هاى منتشر شده تنها بازتاب دهنده نظر نويسنده آن است**