درود بر روحانی، دوست قدیمی

آیا برای این که حسن روحانی، محافظه کار معتدل، جانشین احمدی نژاد، محافظه کار تندروی قابل ترحم شد، ایران تغییر خواهد کرد؟

نباید در قضاوت درباره رئیس جمهوری منتخب ایران عجله کنیم. شاید گشایشی که همواره آرزوی آن را داشتیم، به دست او صورت گیرد و طولانی ترین و خطرناک ترین تنش در منطقه پایان یابد. شاید هم وی نماد دیگری بدون اختیارات حقیقی باشد، همچون محمد خاتمی رئیس جمهوری اسبق که با وجود پشتوانه مردمی اش، رهبری او را کوچک شمرد، روزنامه های هوادارش را تعطیل کرد، آزادی زندانیان سیاسی جناح او را نپذیرفت و با وجود تمام دستاوردهایش تنها به او اجازه اعزام تیم کشتی به ایالات متحده را داد!

با نگاهی مثبت، رئیس جمهوری جدید، سعودی ها را خوب می‌شناسد. او نقش مهمی در روابط با ریاض داشت. در اواسط دهه نود قرن گذشته، توافقی امنیتی با شاهزاده فقید نایف بن عبد العزیز وزیر کشور امضا کرد. روحانی که آن زمان دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران بود، توافق نامه ای با نام «نایف-روحانی» امضا کرد. بر پایه این توافق نامه، ایران متعهد شد که در امور داخلی کشورهای خلیج دخالت نکند.

برخی از شهروندان سعودی تحت پی گرد به اتهام تروریسم هم تسلیم شدند. حمایت ایران از گروه های دمشق در خارج نیز متوقف شد. در مقابل ریاض هم روابط خود را با تهران بهبود بخشید و به تنش ها پایان داد. پس از آن سفارتخانه ها در دو کشور بازگشایی شدند.

از این رو هنگامی که روحانی بهبود روابط با سعود را در راس شعارهای انتخاباتی خود قرار داد، می دانست که اکثریت مردم ایران خواهان بازگشت روابط پایدار با جهان عرب هستند، می خواهند وضعیت دشمنی و جنگ وکالتی که ویژگی بیشتر سالهای حکومت احمدی نژاد بود، متوقف شود. روحانی در مصاحبه با روزنامه «الشرق الاوسط» گفته است: «درباره پادشاهی سعودی، قصد دارم تنش میان دو کشور که متاسفانه در دوره اخیر تشدید یافته را به احترام و همکاری تبدیل کنم.» این سخنانی زیبا از دوستی قدیمی برای سعودی ها است، فردی که در خطرناک ترین زمان روابط ایران با منطقه و جهان به قدرت رسیده است.

این احساس امید ما است،. اما نگرانی های ما در مسیر عکس حرکت می‌کند. تاریخ روابط ایران با پادشاهی سعودی از زمان درگیری ها در مکه که در دهه هشتاد قرن گذشته، انفجار الخبر در دهه نود، توطئه دو سال پیش برای تغییر حکومت در بحرین ، توطئه برای ترور سفیر سعودی در واشینگتن، هسته های جاسوسی در سال جاری، مسلح سازی حوثی های یمن علیه سعودی و حجم بزرگی از فعالیت های سیاسی در کشورهای همسایه، به طور عمده خصمانه بود.

ما درک می کنیم که روحانی به تنهایی، نمی تواند ایران جدیدی بسازد. کشور را نیروی دوگانه ای قدرتمند متشکل از رهبر و سپاه پاسداران کنترل می‌کند. با این همه شاید رئیس جمهور جدید بتواند تفکر رهبری ایران را تغییر داده و به سمت جلوگیری از برخورد شبه حتمی، انتقال به همکاری بین المللی و متوقف کردن جنگ فرقه ای میان دو طرف سوق دهد.

به نقل از «الشرق الاوسط»

ترجمه العربیه.نت فارسی